Axmaq... Guya men ölürdüm lap sene getmekçün... Bunun hereketine bax... Ele bil men demişem ki, elçi gönder... Kimdi sene geden? Getmeyecem!!! - dilimin altında deyinib ayağımı yere çırpırdım... Özümde bilirdim ki, evde hamı razı olduqdan sonra elimden bir şey gelmeyecekdi... Bu sözlerle yalnızca özümü aldadırdım...
Düz 2 gün idi ki, evde anamla mübahiselerim davam edirdi... Ayağımı yere diresem de, xeyri olmamışdı... Hele şirin dilime de salmışdım... Amma ne fayda?.. Bu gün mene elçi gelecekdiler... Seher durandan elimi ağdan qaraya vurmamışdım... Acığımdan otağımın qapısını içeriden bağlayıb qulağıma qulaqcıqları yerleşdirerek mahnı mızıldanırdım... Hava qaralsa da, ac şekilde yatağımda oturub musiqi züm- züme edirdim... Qapının sındırılarcasına döyülmesine qulaqcıqları çıxarıb telefonu kenara ataraq qapını açmışdım...
- Ne var? He? - Semed qanlı gözlerle mene baxsa da, dilimi udmaq mene xas deyildi...
- Dilini sox qarnına!!! Dua ele ki, bu gün seni istemeye gelirler!!! Yoxsa, men bilerdim neynirem!!! Keç eynini deyiş, gel metbexe... Bir azdan elçiler gelecek... - qapını Semedin üzüne çırparaq dolabın önüne keçib dizden sade don seçib geyinmişdim... Çiynimden azca aşağı olan dalğalı saçlarımı darayıb arxama ataraq otaqdan çıxıb metbexe keçmişdim... Metbexde stul çekib oturmuşdum... Anamgil qonaq otağındaydılar... Bir elimi başıma dayaq vererek ayağımı yere döyecleyib içimden Famili söyürdüm... Belke de, heç onun da günahı yox idi... belke, ele onu da ailesi mecbur edirdi... Ancaq böyüklere ağır söz demeyi üreyim götürmediyinden bütün lenetleri Famile yağdırırdım... Bilmirem ne qeder bele qalmışdım, amma qapının döyülmesi ile qonaqların geldiyini anlamışdım... Metbexin qapısını bağlasam da, azca aralayıb sesleri dinleyirdim... Seslerden anladığım qederi ile Familin valideynleri ve nene- babası gelmişdiler... Hamı otağa keçse de, men qapının ağzından çekilmeden danışıqları dinleyirdim... Belke, 2 saat idi ki, Gencede baş veren yenilikler müzakire olunurdu...

<< 1 ... 4 5 [6] 7 >>