üzerimi soyunub rahat paltarlarımı geyinmişdim...
- Azar olub!!! Çor olub!!! Bildin? - men esebleşende gözüm alemi görmezdi... İndi de qarşımda anam olduğunu unutmuşdum...
- Qudurmusan? He? Bu ne tondur? Salım seni ayağımın altına? - anam qolumu sıxıb üzerime hücuma keçmişdi...
- Nedir? Yene menem günahkar? Bilirsen neynedi? Özü erinir düşüb gelmeye mene emr edir ki otur... Men onunçun oyuncağam? - menim xasiyyetimde qorxmaq yox idi... Öldürseler de, dilimden qalmazdım...
- İtin balası!!! Bu başında ağıl yoxdur da yoxdur!!! Beyinsiz!!! Çinilerin tökülerdi? Otur deyir otur da!!! Gör neye göre camaatın balasına naz atır!!! - anam barmağını başıma döyecleyib menim olan- qalan sebrimi de erşe çekmişdi...
- Mama, men neyem sizinçün? Satdıq malam? Ne var- ne var vezifelidir deye men kimese boyun eymeliyem? Bezmişem sizden!!! Heyatımı çürütmüsüz!!! Bele yaşadacaqdızsa, heç olmazdım!!! - üzerimi geyinib türümonun önünde saçımı yığmağa başlamışdım...
- Küçük!!! Budur bize hörmetin? Sürüyüm seni? Alım ayağımın altına? Ölsen de, qalsan da, sen Famile gedeceksen!!! Boşuna naz atma!!! Eşitdin? - anam saçımı yığmağıma imkan vermeden elini başıma atıb meni arxaya çekmişdi...
- Mama, burax!!! Yonulur!!! - elimi anamın qoluna atıb geri dartmaq istedikde barmağımdakı nişan üzüyüm gözüme deymişdi... Neçe günden bu yana ilk defe taxmışdım... Onu da anamın tekidi ile... Anamı var gücümle özümden ayırıb süretle otaqdan çıxaraq dehlizde gözüme deyen şepitleri ayağıma keçirmişdim...
- Hara gedirsen? He? - anam üstüme gelse de, qapını açıb ayağımı çöle atmışdım...
- Göreceyik gedirem, ya yox!!! - sözümü deyib demir qapını çırparaq binadan çıxmışdım... Yan binaya keçib qaçaraq 4-5 pilleni çıxıb Familgilin qapısını möhkemce döymeye başlamışdım...
- Bala, sensen? Ne olub?
- Arize xala, men Famile getmeyecem!!! - sözümü deyen kimi üzüyü barmağımdan çıxarıb Arize xalanın elini qaldıraraq ovcuna sıxmışdım... Arxamı dönüb pilleleri düşen kimi - Narden!!! - deyib binaya keçerek