güleşdirmeyin yersiz olduğunu anlayıb sade donlarımdan birini eynime geyinerek saçımı darayıb arxama tökmüşdüm...
- Kül qoyum başına!!! Qaraçı kökünde görüşe gedir... Görende deyer ki, paltarı yoxdur... Al bunu geyin!!! - anama baş qoşmaqdansa, Famili usandırmağı seçdiyimçün üzerime geyindiyim donu deyişib evden çıxmışdım... Anam dilini işe salsa da, makiyaj etmemişdim... İçimde bextime lenet yağdıraraq teyin olunmuş görüş yerine gelib çatmışdım... Belke, 45 deqiqe olardı ki, eyni yerde dayanıb Famil beyi gözleyirdim... Amma ondan ne ses vardı, ne de soraq... Axırda esebleşib anamı yığmışdım...
- Alo, mama... Men bayaqdan beri isti havada elahezretlerini gözleyirem... Teşrif buyurmaq fikri yoxdur ki? Maraqlan da!!! - Familin elaqe nömresini bilmediyimden ürek sözlerimi ona bildire bilmirdim...
- Mamanın gözeli, bir az da gözle... Yeqin, işi uzanıb. İndilerde geler... - anam ancaq işi düşenden- düşene menimle şirin diline salardı... Xasiyyetime beled olduğundan geri döneceyimden qorxub bele edirdi...
- Sağol!!! - esebimi boğub anama söz başa salmaqdan imtina ederek gözlemeye davam etmişdim...
Hardasa 15- 20 deqiqe gözledikden sonra uzaqdan süretle gelen maşın menim önümde ani tormoz vererek saxlamışdı... Maşının men terefden olan ön şüşesi enen kimi öz adımı eşidib çaşmışdım...
- Narden, otur... - Famil olduğunu bilsem de, onun düşüb meni otuzdurmaqdansa, pencereden boylanıb bunu söylemesi olduqca pisime gelmişdi...
- Axmaq!!! - hirsimden heç kime fikir vermeden sözümü dile getirib arxamı dönerek süretle addımlamağa başlamışdım... Eşitdiyim maşın sesinden onun getdiyini anlayıb daha beter eseb pozğunluğu yaşamışdım... Etdiyi az deyil, hele bir mene emr verir... Deyine- deyine eve gelib- çatıb sındırarcasına qapını döymüşdüm...
- Nar... Sen burda neynirsen? - anam meni gözlemediyinden emelli şok yaşayırdı... İçeri keçib qapını çırparaq ayaqqabımı soyunub otağıma üz tutmuşdum...
- Ay qız, ne olub? Sen meni boyda arvadı saymırsan? - hirsimden eseble

<< 1 2 [3] 4 5 >>