adlı- sanlı insanlardır... Senin yerine kim olsa, oynaya- oynaya gederdi elesine...
- Mama, Famil meni istemir... Belke, öz sevdiyi var... İkimizi de bedbext edirsiz... - bilmirdim anamı hansı dilde başa salım...
- Guya kim sevir gedir ki? Sevgi qarın doyurmur!!! Men atanı tanımadan getmişem... Amma 30 il olacaq ki, aileliyik... Sevgi isteyirsen, zamanla seversen... Amma Familden başqasına getmeyeceksen!!! Özünü öldürsen de, assan da, kessen de, Famile gedeceksen!!! - anam sözünü deyib otaqdan çıxmışdı... Bu şeraitde ne vaxta kimi direne bilerdim ki?..
- Atan çağırır!!! Gel süfreye!!! - axşama kimi aclıqdan hem halsız idim, hem de başım ağrayırdı... Anamın sözü ile ayağa durub onun ardınca qonaq otağına keçib süfre arxasında eyleşmişdim... Heç kime fikir vermeden elim ese- ese yemeklerden acgözlükle yemeye başlamışdım... Bir neçe deqiqe sonra medemde ağırlıq hiss edib " Stop" düymesini basmışdım... Atam yemekden sonra divana keçmişdi... Süfreni toparlamaqda anama kömek etmek istesem de, atamın çağırışı ile onun qarşısına keçib ayaq üste dayanmışdım...
- Narden, dünen olanlar hamısı mene melumdur... Heç utanırsan? Bu hereketinle ailemizin adını iki paralıq etdin... Yaxşı ki, onlar insan adamdılar, söhbeti böyütmediler... Amma sen sabah Familden üzr isteyeceksen!!! O boyda kişini yolda qoyub gelmek nedir? Hele anası yaşda qadına üzük qaytarır... Bele böyümüsen? Men sözümü bir defe deyirem... Bir aya toy danışılıb!!! Hele bundan sonra sehv hereket ele... Anan ne dese, onunla gedeceksen!!! Ere gedene kimi bizim himayemizdesen!!! Men boyda kişini birde diliqısa elesen, senin adda övladı silecem heyatımızdan!!! Sabah o üzük barmağında olsun!!! - atam danışdıqca başımı aşağı salıb içimdeki esebi çöle vura bilmediyimden göz yaşı axıdırdım...
- Men heç kimden üzr istemeyecem!!! Ere get deyirsiz, gedecem!!! Amma öldürsez de, üzr istemeyecem!!! - çox hikkeli insan idim... Düzgün bildiyim herekete göre hele bir üzr isteyecekdim?
- Ne dedin sen? - atamın yanında