a oturan Semed sözümü eşidib ayağa qalxaraq qarşımda dayanmışdı...
- Üzr istemeyecem!!! Men ond... - sözümü bitirmeden Semed boğazıma el atıb meni boğmağa başlamışdı... Çapalayıb eline vursam da, buraxmırdı...
- Burax, küçük!!! Men olan yerde sen neçisen? - atam Semedin elinden meni gücle almışdı... Meni buraxması ile yere deymişdim... Elimle boğazımı ovxalayıb öskürürdüm... Bu ilk deyildi... Semed evveller de menimle bele davranardı... Öskürerek yerimden qalxıb - Üzr istemeyecem!!! - deyerek otağıma üz tutmuşdum... Qapını içeriden kilitleyib yatağa oturaraq esebimden döşeyi vurmağa başlamışdım... Başqa çıxış yolum yox idi... Famile ere