düşünürdüm... Axı men sehv etmemişdim... Beyem sevmediyin insanla evlenmek istemeyirsense, bu sehvdir? Ya da ona hörmetsizlik eden birine qarşı kim menden ferqli davranardı ki? Amma bunları ne menim ailem anlayardı, ne de men esebime hakim olub anladardım...
- Küçük!!! Aç bu qapını hele!!! Gör başına ne oyun açıram!!! Ele bilirsen ki, bu etdiyin yanına qalacaq? Axır çıxacaqsan da o xarabadan!!! Onda görecem seni!!! - anam qapını eli ile çırparaq mene hede- qorxu gelmişdi... Bilmirem, Arize xala ile söhbeti ne yerde qalmışdı... Amma anamın sesinden başa düşdüyüm qederi ile heç de her şey qaydasına düşmemişdi...
Belke, 2 saat olardı ki, yatağımda uzanıb derin fikir deryasında batmışdım... Çıxış yolu tapa bilmirdim... Bu otaqdan çıxsam, deqiq döyülecekdim... Gülmeli seslenirdi... 22 yaşında qız döyülecekdi? Ne ede bilerdim? Anam mene el qaldırsa, men ki ona qarşılıq vere bilmezdim... Düzdür, bezen anama qarşı sert üslüb istifade etsem de, bu menim içimde patlayan vulkanın aşıb daşmasından ireli gelirdi... " İsti başda ağıl olmaz... " deyib atalarımız... Bu mesel tam da mene aid idi... Yoxsa, esla özümden böyüklere qarşı hörmetsizlik etmezdim... Beyem men deli idim, kiminlese sert danışım? Axı men de insan sayılırdım... Adamı ne qeder danlamaq, vurmaq, qız olduğu üçün aşağı bilmek olar? Daş olsa, çoxdan paramparça olmuşdu... Men yaxşı dözürdüm hele...
- Aç bu zibili!!! Sen ne haqqla bizi biabır edirsen? He? Öldürecem seni!!! Axırda meni qatil edeceksen!!! - qardaşımın qapını yumruğu ile döyeclemesi neticesinde yerimde dikelib oturmuşdum...
- Oğlum, gel hele sakitleş... Men bilirem ona neyneyeceyimi... Sen esebleşme, mama qurban... - anamın qardaşımı ezizlemesini eşitdikce gözlerim dolmuşdu... Göresen, men ögey idim? Niye mene qarşı bele qeddar mövqede dayanırdı anam? Keçmişi beynimde celd şekilde vereqleyib anamın mene qarşı xoş reftarını xatırlamaq istesem de, " Kül senin qız başına... Seni doğan yerde qarnıma şiş bataydı... Başıboş!!! Küçük!!! İt balası!!!

<< 1 [2] 3 4 5 >>