- hem bir neche ili bosh boshuna itirmek , dushunurem ki lazim deyil.
- bes gunlerle evde darixmirsan?,- men Ofeliyani da Afina kimi bilirdim. Yeni eyni cur tesevvur edirdim. Ancag gorunur fergleri var imish.(Muellif : Nazrin)
- yox, lazim olanda shehere gelib, magazalara bash chekirem, seyahete gedirem,- o gulumseyib,- demek olmaz ki, evde otururam.

Daha bir avara avara gezmeyi seven gadin. Ecebdir.
- bes sonraki illere dair planlarin yoxdur?,- ona diggetle baxib anlayirdim ki, eslinde o suallarimi da dogru durust anlamir hech. ,- yeni, ishlemek, bir sheyle meshgul olmag?
- atam ish achmagi teklif etse de, mence hele tezdir.
- bir sozle, aile gurub, ozunu ailene serf etmek isteyirsen.,- men onu yarimchig kesdim. Ofeliya uchun menim sozu bu cur uze demeyim gozlenilmez oldugu uchun, o gozlerin bereldib, agzin achib yumurdu. Ne deyeceyin deyesen bilmirdi. Garshimdaki sirf bir ushag idi. Pul ichinde boyuyub basha chatan, hech neden bashi chixmayan bir ushag..
Onun utancagligin gorub, sohbeti deyishmishdim.(Muellif : Nazrin) Gecenin galani ise, men belesi ile nece aile gura bilerem axi kimi fikirler beynimde dolashib rahat buraxmirdi..

**

Stefanodan aldigim sms meni goylere uchurmushdu. Gozlerime inanmirdim. Hetta o geder inanmirdim ki, hamama gachib bir necha dafa uzume su vurub, yeniden mesaji oxuyurdum. Yox, duz gormushdum.. Stefano mani gormeye gelecekdi.
Heyacandan tullanarag o biri otaga kechib Kseniyani gucagladim. Yazig giz, menim onu bagrima basmagimdan bash achmayib :
- Safi, sakit ol! Ne olub axi? Ay giz, boguldum!,- deyerek, meni iteleyirdi.
- o gelir! Gelir!!!
- kim gelir?
- Stefano!,- deyib, yeniden Kseniyani opdum.
- nece?!
- indice sms yazmishdi! Men de inanmadim, amma duz oxumusham, dogurdan gelir!,- dayanmadan eyni sozu tekrarlayib, hech cur sakitleshe bilmirdim. Nehayet, biraz yere enib, otagima gayitdim. O geder sms-e sevinmishdim ki, hech cavab da yazmamishdim. Desteyi galdirib, ilk defe ozum onun nomresin yigarag, uzun