Qədim zamanlarda bir şəhərdə bir qız yaşarmış.Bu
qızın gözəlliyi bütün aləmə məlum imiş.Bu qızın
istəkliləri çox imiş lakin qız heç kəsə könül
vermirmiş.Bu qızı bir oğlanda çox sevirmiş lakin
qız bu oğlanın da sevdasın cavabsız
qoymuşdu.İllər keçir,oğlan başqa bir şəhərə köçüb
yaşamağa başlayır.Və bir gün həmin şəhərdən
yolu düşür qızı xəbər alır deyirlər ki qız eybəcər
birinə ərə gedib.Axtarıb qızın evin tapır.Qızın əri
çıxanadək evlərin güdür,kişi çıxanda görür
ki,həqiqətəndə eybəcər geymindən də imkanlı
birinə oxşamır.Sonra keçib qapını döyür.Qız qapını
açır və oğlanı tanıyır.Oğlan qızın niyə bu kifirə ərə
getdyini soruşanda.Qız:”Sənə bir şərtlə səbəbin
deyərəm həyətimizdəki bağdan ən gözəl gülü dərib
mənə gətirsən, amma dönüb arxaya
baxmayacaqsan”.Oğlan razılaşır.Ba ğa girir
bağın,ucu-bucağı görsənmirdi gözünə bir gül
sataşır elə əyilib gülü dərmək istəyəndə qabaqda
başqa gözəl bir gül onu cəlb edir ona yaxınlaşanda
görür daha da gözəl bir gül var,beləcə oğlan bağın
sonunadək gedib
çıxır.Sonda əlində solğun bir gül kor-peşman qızın
yanına qayıdır.Qız:”Gördün?Həytada həmişə hər
şeyin ən yaxşısını tapmağa çalışırsan zaman keçir
sonda ən pis ilə razılaşmalı olursan”.