ye... A bala, istemirem!!! Başın alır? Bura bir defelik sal!!! İstemirem!!! - barmağı ile başıma döyüb söylediyi sözlerden dehşete gelmişdim... Axı men ne etmişdim onun bele düşünmesine sebeb olan? Ne?
- Famil, bele danışma... Geri dönüşü olmayan sözler deme... - boğazımdakı qeheri udub dilimi işe salmışdım... Boğulsam da, onun qarşısında zeif görüne bilmezdim...
- Sen ne danışırsan axı? Guya ne edesisen? Hara gede bilersen ki? Dilini ud!!! Başımı- qulağımı aparma!!! Birde men evde olanda gözüme görünme!!! - sözlerini deyib qapını açaraq çıxıb getmişdi... Özümü tuta bilmeyib hıçqıraraq ağlamağa başlamışdım... Men bele yaşaya bilmezdim... Bele alçaldılıb yaşasam, ölerdim... Bes neyleyecekdim? Famil doğru deyirdi... Hara gede bilerdim ki? Dözmekden savayı çıxış yolum vardı