zeng açılmışdı... Deyesen, anam barmağını "yes" düymesinin üstüne qoymuşdu...
- A bala, saatdan xeberin var? Dememişdim ki, gece bir yolla meni xeberdar ele... Artıq günortadıre... Nece oldu? Özünü yaxşı hiss edirsen? - anama motor qoşmuşdular sanki... Bir nefese üyüdüb tökürdü...
- Mama, bir nefes al... Her şey yaxşıdır... - başqa ne deyeydim ki?
- Ay Allah, bu qız meni öldürecek... Kelbetin lazımdır danışmağınçun... Erinle aran necedir? Evdedir? Eger evdedirse, denen gedib parçanı anasına versin... O yazıq da narahat qalıb...
- Mama, qurban olum, bu haqda danışmayaq... Famil özü her şeyi hell edecek... Men de yaxşıyam... İndi işlerim var... Sonra danışarıq... - bilmirdim anamın suallarından nece yaxa qurtarım... Axır birteher zengi sonlandırmışdım... Familin her şeyi nece hell edeceyi haqqında fikrim yox idi... Ancaq onun sözünü dinleyib anama yalan danışmışdım... Hem de özüm düşünürdüm ki, zamanla bir- birimizi tanısaq bu soyuqluq aradan qalxar... Biz qadınlar her zaman yaxşıya ümid edirik... Belke de, sehvimiz ele buradan başlayırdı... Üreyim yaman sıxılırdı... Hemişe hadiseleri yüz ölçüb bir biçerdim... İndi de anlayırdım ki, er- arvad arasında olanlar kenara çıxmamalıdır... Amma olanları kimlese bölüşmeli idim... Şelaleden savayı etibar edeceyim şexs yox idi... Telefonu elime alıb heyatda meni her zaman ailemden bele gözel anlayan insanı yığmışdım...
- Narrrrr... Yaxşı ki yığdın... İnan ki, bir az da gözleyecekdim, eger zeng etmesen utanmaqdan keçib fikirleşib özüm yığacaqdım... Danış hele görüm erinle aran necedir... Heç olmasa, dil tapa bildiz? Özünü nece hiss edirsen? Yaxşısan? - Şelale de anamdan geri qalmırdı...
- Şeli, heç ne olmadı... - udqunub bir cümle qura bilmişdim...
- Nece olmadı? Ne olmadı? - Şelale deyesen teecüblenmişdi...
- Şey de... Özün bilirsen ki... Famil istemedi...
- Nece? Beyem bu kişi deyil? Kişi de qadına yox deyer? Deyesen, senin bu erin başıxarab çıxdı... Bes indi nece olacaq? Mamangile ne dedin? - Şelaleye her şeyi

<< 1 [2] 3 4 ... 8 >>