pichildadim.

Hemin gece onlar ne geder menden ne oldugun sorushsalar da, bu cenablarin niye bura geldiyini onlara achiglamamishdim. Beynimde her bir sozu bir neche defe yadima salib, gozumden axan yashlari silirdim. Hech vaxt ozumu bu cur bedbext, alchalmish hiss etmemishdim. Meni doyub oldurse idiler, belke de bundan yaxshi olardi.. (Muellif Nazrin)
Neticede ise mene ele sozler deyilmishdi ki..
Stefano.. O gozumun onune geldikce ureyim lap tez-tez doyunur, onun nishanli olma ehtimalini aglima sigdira bilmirdim. Axi nece o bunu ede bilerdi? Belke her shey yalan idi?.. Ichimde sesler bir -birine garishmishdi. Ne geder Stefananin lehine fikirler dushunsem de, beynimden eleyhine fikirler de kechirdi.
Bu aylarda o bir defe de olsun hissleri barede hechne dememishdi. Gelecek baresinde ise sohbetimiz demek olar ki olmamishdi. Bes men neye arxalanirdim? Neye arxalanib ona bel baglamishdim? Neye arxalanib artig xeyallara gapilmishdim?!..(Muellif Nazrin)
Gefil telefonumun yanimda olmadigin xatirlayib yerimden sichradim. O tumbanin ustunde idi. Titrek barmaglarimla duymeni basdim. Stefanodan iki zeng var idi. Ureyim parchalanirdi. Zeng edib onunla danishmaga ehtiyacim var idi. Ne eshitmek isteyirdim? Onun meni her sheyden goruyacagini, her sheyin yalan oldugunu deyeceyini.. Meni bu gune kimi hech kim hech neden gorumamishdi. Dunyaya geldiyimden demek olar ki, hemishe tek oldugumu, ozumun ozume cavabdeh oldugumu anlamishdim. Stefano ise gisa muddetde ozune inami menim beynime salib, ureyime soxulmushdu.. Atasinin kinini anlamirdim. Bir insan nece bu geder soyugganli ola biler, insanlarla bu cur davrana biler?!.. Pul hagda sohbetler yadima dushdukce ureyim bulanirdi. Pul dushunnduyum en sonuncu bir shey idi..

Novbeti gun biraz ozume gelib, yerimden galxa bilmishdim. Anamgil yene meni sorgu suala tutsalar da, men " garishmayin" bagirib, yeniden otagima gapilmishdim. Stefanodan zengler davam etse de, ozumde hele zenge cavab verecek guc tapmamishdim. Emin idim,

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 >>