olsa da, men bu dili çox gözel bilirdim... Teecüblüsü o idi ki, mesaj " Cabir" adından gönderilmişdi... Ağlımda süretli şekilde iki variant dövr etmişdi... Ya oğlan sehven mesajı Famile yollamışdı, ya da menim erim telefonuna qızları oğlan adı altında qeyd edirdi... Eşitdiyim ayaq seslerinden arxama yaslanıb gözümü televizorun ekranına zillemişdim... Famil telefonu eline alan kimi altdan- altdan baxışlarımı onun simasında cemlemişdim... Gülümsemesinden her şey aydın olmuşdu... Familin geceleri yanında keçirdiyi insanı vardı... Otaqdan dehlize çıxmışdı... Qapının sesinden getdiyini anlamışdım... O getmişdi, bes men beynimdeki qarışıq fikir dalğasından hara qaçıb gedecekdim? Yoxsa, bundan sonra da sınmış qürurum ve alçaldılmış menliyimle bu evde yaşamağa davam edecekdim?..
Oxuyub beyenen her kese minnetdaram... Sizlerçün uzun bölüm yazmağa çalışıram... Bol- bol fikirlerinizi gözleyirem... Her birinize teşekkür