iki düşmana çevrilmişdik... Veziyyet o hedde çatmışdı ki, Famil geceler eve gelmirdi... Bir tek üzerini deyişmekçün evin yolunu xatırlayardı... Bunu özüme derd edirdimmi? Ne yalan deyim ki, edirdim... Geleceyimle bağlı qorxularım olduğu üçün derdlenirdim... Yoxsa ki, Familin mene qarşı olan münasibeti kefime deymirdi... En çox boşanmağı özüme böyük probleme çevirmişdim... Hele 15 günlük evli idik ve men boşanmağı düşünürdüm... Veziyyet o derece gergin forma almışdı... Bütün günümü dörd divar arasında keçirirdim... Gelin olduğum vaxtdan beri heç yere çıxıb temiz havanı udmamışdım... Yaxşı ki, televizor ve radio vardı... Başımı qatırdım onlarla... Evde her yeri temizlesem de, Familin otağına ve eşyalarına barmağımın ucunu da sürmemişdim... Kirli paltarları otağında divar küncünü bezese de, gözüm aydın... İstemirem deyen kişi bunları da nezere alardı... Zehmet çekib geceler harda qalırsa, işlerini de orada gördürsün...
Qonaq otağında divanda eyleşib televizorda kinoya baxaraq qarşımdakı masaya qoyduğum sininin içinden yemeyimi yeyirdim... Yaxşı ki, neyi etmese de, Famil eve erzaq alıb getirirdi... Qarnımı ac saxlamırdı... Qapının sesine Familin geldiyini anlasam da, öz işimde idim... Yavaş- yavaş yemek yeyib gözümü ekrandan çekmirdim... Süretle yaxınlaşan ayaq seslerinden Familin esebi olduğunu anlasam da, özümü o yere qoymamışdım...
- Bunlar nedir? He? - gözümü ekrandan çekib nezerlerimi onun elinde yellediyi paltarlarla yöneltmişdim...
- Aaaaa... Ne olduğunu bilmirsen? Yoxsa, utunmusan? Dayan, men xatırladaram... Paltardır da... Hamı geyinir ha... Bax, onlardan... - müeyyen jestlerle cümleleri qurmuşdum... Familin qızarmasından emelli damarına basdığımı anlamışdım... Amma onun sözleri qarşısında bu bir damla bele deyildi...
- Narden!!! Menim sebrimi sınama!!! Bunlar niye yuyulmayıb? - elindeki köynekleri qabağıma tullamışdı... İlk defe idi ki, Famil menim adımı diline alırdı...
- Famil? Sen bu aralar unutqan olmusan, yoxsa bu verdiş sende her zaman vardı da

<< 1 [2] 3 4 ... 6 >>