daha çox yandırıb tökmüşdü... Anamın derdi ad- san idi... Hamının arasında " Qızım gör kime gelin gedib... " demek idi... Menim derdimi soruşub maraqlanmırdı... Bele veziyyetde Familin yanında qalmaqdan savayı çarem vardı ki? Lap bu qapıdan çıxsam, hara penah getirecekdim? Ürek istiliyi ile hara gedecekdim? Heç yere... Evimize getsem de, veziyyet ferqli olmayacaqdı... Tehqir idise, evimize getsem, anam her deqiqe günümü qara edecekdi... En azından Famili günde bir defe görürdüm... Getdiyi yere kimi dözecekdim...
4 gün idi ki, Familin üzünü görmürdüm... O, eve gelen kimi men otağıma keçib çöle çıxmırdım... Amma onun paltarlarını ve otağını qaydasına salmışdım... Yeniden dava çekecek halda deyildim... Başım- qulağım dinc olsun deye edirdim her şeyi... Günüm eyni qaydada keçirdi... Sağolsun Şelale... Mene can yandırıb ürek- direk veren tek o vardı heyatımda... Şelale de olmasa, fikirden birteher olardım... Axşam qonaq otağında divanda uzanıb televizora baxırdım... Familin gelmeyeceyini bildiyimden axşamlar evde istediyim şekilde hereket edirdim... Eşitdiyim qapı sesine yerimden dikelmişdim...
- Gelecem de, yaxşı... Söz dedim axı... Helelik... - Famil telefonla danışaraq otağa keçib zengi sonlandıran kimi divanın diger terefine keçib oturmuşdu... Bir neçe deqiqe gözünü qapayıb dinceldikden sonra ayağa qalxıb otaqdan çıxmışdı... Bayaq elinde olan telefonu indi divanın üzerinde qalmışdı... Şeytan ağlımı min fikirle doldururdu... Göresen, kimle danışırdı? Ay Narden, sen de qeribesen lap... Kimle olacaq, sevgilisi ile... Beynimin bir terefi Familin gezdiyi olduğunu dese de, bezen düşünürdüm ki, belke özü ev tutub tek başına yaşayır... Bir yandan Familin geleceyinden çekinsem de, diger yandan şeytan beynimi doldurub meni telefona sarı çekirdi... Tereddüdde idim... Dırıltı sesi ile telefonun işığı yanmışdı... Mesaj avtomatik olaraq ekrana çıxdığından oxumaq çetin olmamışdı..." Gel ha... Gözleyirem... Dünenki gecenin davamını mütleq getirmeliyik... " mesaj Rus dilinde

<< 1 ... 3 4 [5] 6 >>