i notebook?,- men telashla etrafa goz gezdirib, notebooku axtarirdim. Neche vaxtdi sivilizasiyadan elimi uzmush shekilde her sheyden uzag dururdum. Janna teeccuble ayaga galxarag notebooku tapib, elime vermishdi.
Barmaglarim heyecandan esirdi. Lazimi sehifeni tapib, Stefano barede melumat tapana kimi, gah soyug gah isti ter meni basirdi. Yunan dilin az-maz bilirdim, butun gecani lugetden istifade ederek, muxtelif gezetleri arag-varag edib, son uch ayin tarixlerine baxib, onun baresinde nese axtarirdim. Nehayet, axtarish Stefanonun adina bir neche xeber tapmishdi. Sozleri ilk anda tamligla anlamasam da, Stefano ile bir genc gizin el-ele shekli gozumun onunde durdugda, butun bedenim keyidi. Gozlerim heyretden az gala hedegesinden chixacagdi. Elimi bogazima aparib, chalishib derinden ciyerlerime nefes derirdim. Bogulurdum. Xeberi tam oxuya bilmirdim, omsuz dili anlamirdim, gara herflerle geyd olunmush yazilara baxib, bir sheyi anlamishdim. Stefano nishanlanmishdi..

Bir necha dagiga sassiz shakilda dayanib gozumu monitora zillamishdim. Stefano nezerimde deyildi. Gozlerim bashdan ayaga uzunden zadeganlig, kubarlig tokulen xanimi suzurdu.(Muellif Nazrin) Her cizgisine diggetle baxib, onunla ozum arasinda olan fergleri avtomatik geyd edirdim. Gozlerim getgede dolur, onlarin sheklin dumanli gorurdum. Anlamirdim, bu geder asan idi bax bele her sheyi unudub, ozune yeni heyat gurmag? Bu geder asan idi heyata rahat davam etmek?... Gezebim yox idi, yox. Sadece ichimi peshmanchilig hissi doldururdu. Her sheye gore peshman idim.. Onu tanimagima, yaxina buraxmagima, sevmayima, ona hech neyi danisha bilmamayima.. Har sheye gore.

Yeniden apatiya hissi meni burumushdu. Ne yazin gelishin hiss edirdim, ne de ki etrafda olanlari. Ne fergi var alem gozeldir ya chirkin, men ki xoshbext deyildim..
Hemin gunden bir ayri cur xestelik dushmushdu canima. Har axsham Stefano ile Ofeliyanin shaklin achib, dagigalarla onlari suzurdum. Belke Stefanonun uzunde de bu etdiyine gore