olduğunu dedi. Firuzə qapını düz yanında dayanıb gözləməyə başladı. Amma boşuna gözləmiş oldu.
- Vayy, mən də deyirəm qaraqız hara qaçıb. Niyə işinin başında deyil. Demək atama şikayət etməyə gəlmisən hə məni.
- ...
- Mənə bax cadı, get işini başına. Yoxsa inan mənə səs yazısı elə bu saat polisə və miqrasiyaya gedər.
- ...
- Hmm.. nə oldu? Nə qərar verdin
- Allah bəlanı versin!
Firuzə Kənanı itələyərək aşağı mərtəbəyə düşdü. Xadimə üçün nəzərdə tutulan otağa gəlib xalatı geyinərək hikkə ilə addmlayıb düz ictimaiətlə əlaqələar şöbəsinə getdi. Hər kəs ağzı açıq halda onu izləyərkən o heç kimə əhəmiyyət vermədən artıq işinə başlamışdı.
- Vay vay. Firuzə xanım..
- Çəkil Ayşə, əsəbiyəm onsuz. Bütün hirsimi səndən çıxaram.
- Ey ey.. unutma. Sən artıq bir xadiməsən. Danışığına fikir ver. Elə eləmə ki, ilk gündən şikayət edim qovsunlar səni
- Nə?
- Karsan?
- Nə dedin sən?
- Dedim qovulmaq istəyirsənsə..
- əlbəttə, qovulmaq..bunu necə düşünə bilmədim.
- Nəyi?
- Çəkil Ayşə.. bir işə yaradın sonunda.
Firuzənin ağlına ideya gəlmişdi və onu gerçəkləşdirmək üçün bir başa Kənanın otağıa doğru irəlilədi. Qapını döyüb “gəl” sözünü eşidincə içəri keçdi.
- Buraları təmizləməliyəm.
- Indi iş görürəm. Işdən sonra edərsən.
- Mənə indi tapşırılıb.
- Mən də dedim ki, işdən sonra qalıb təmizləyərsən get!
Firuzə Kənanın sözünə əhəmiyyət vermədən otağı təmizləməyə başladı.
- Qızım səninlə deyiləm! Ağıldan kəmliyin var?!
Kənan qalxıb Firuzəyə tərəf gələrkən Firuzə bilərkdən sabun dolu suyu onun üzərinə aşırtıdı.
- Ay, bağışlayın. Bilməyərək oldu.
- Sən! Sən neynədin! Heç bilirsən bunu qiyməti neçəyədir. Bu pencəyi sənin nəslin ömrü boyu işləsə ala bilməz. Başı xarab.
- Eee təhqir etməyin. Bilməyərk oldu dedim də. Həm bu nə pencəkdir ki, qondarma yaponların tikilişi. Guya biz görmürük nədir. Varatnikinə baxan bilər.
- Ağıllı ağıllı danışma. Indi mən bunu səni əmək haqqına yazım sən də bax. əmrlərimə qarşı çıxma artıq. Qurtuluşun yoxdur. Indi get.