Məcburiyyət
6- cı bölüm.
- Cavabını gözləyirəm.
- Demək cavabımı gözləyirsən. Yaxşı...o zaman əllərimi buraxda normal tərzdə danışaq bu məsləni.
- Mmmm sevdim bu fikri, bax belə ağıllı ol..
Kənan Firuzənin qolunu buraxdı, Firuzə bir iki addım geriyə addımlayıb ətrafını süzdü.
- Nə oldu? Nə fikrə getdin.
- ....
- Nə axtarırsan?
Firuzə kənarda dayanan güldanı görüncə ona doğru yaxınlaşdı.
- Hara? Ey.. dur! Dur! Neynirsən.
- Al sənə gecə!
Kənan başını əydiyindən güldan divara dəyib cilik cilik oldu.
- Başın xarab olub sənin? O mənə dəyə bilərdi.
- Dəyməsi üçün atmışam. Səni öldürərəm. Eşidirsən öldürərəm. Nə cürətlə mənə səninlə birlikdə olmağı təklif edirsən.
- Demək xadimə olmağı üstün tutursan.
- Səninlə eyni havanı almaq belə ürəyimi bulandırır. Bir ömür boyu xadimə kimi qalaram daha yaxşı.
- Məni inada mindirmə. Inan sənin üçün zərərli olar.
- Heç vaxt. Eşidirsən heç vaxt.
Firuzənin otağın qapısını çırpıb getməsi ilə Kənanın stola təpik vurması bir oldu.
- Sən görərsən. Səfeh qız. Kiminlə oynadığının hələ də fərqində deyil. Yazıq....
***
- Qızım?
- Gəlin Səlma xanım.
- Burada niyə oturmusan?
- Bir az hava almaq istədim.
- Neçə gündür solub gedirsən. Can balam. Niyə məcbur edirsən özünü, ərizəni yaz çıx da.
- Necə yazım? Hər şeyi bilirsiniz. Məni ölkədən çıxartdıracaq.
- Yad yerə getməyəcəksən ki, bu zülmü çəkməkdənsə öz ölkənə, ailənin yanına gedərsən.
- Olmaz. Gedə bilmərəm.
- Niyə?
- Elə. Gedə bilmərəm vəssalam. Çarə buradan qaçmaqdır.
- Necə yəni?
- Sabah bazar günüdür. Iş yoxdur. Sabah ölkəni tərk edəcəyəm. Hər halda ölkə xaricinə arxamca gələn deyil bu axmaq.
- Doğrudan bu da yaxşı yoldur. Bəs hara gedəcəksən.
- Bilmirəm.
- Necə yəni bilmirəm? Bəs nə düşünürsən?
- Amerikaya getmək istəyirdim, amma yəqin ki, Fransaya gedərəm hələki.
- Tanışın dostun varmı orada
- Yox, amma dilini bildiyim ölkədir. Hər halda bir yer taparam.
- Mənə bax madəm ki, belə bir plan qurmusan sən gəl belə elə. Evindən çıx