getirmişdim...
- Çiçek qoxusu gelir senden... Deyesen, Tülpandır... - Familin sözünden neye işare etdiyini anlamışdım...
- He... Bu men deyilem... Parfümün qoxusudur... - Adetim idi çimib çıxdıqdan sonra üzerime parfüm sıxmaq... Sözlerimden sonra ikimiz de gülümsemişdik... İlk defe idi ki, biz neyese birge gülürdük... Famil gülerken gözleri yığılırdı... Bu da onun simasına uşaq görünüşü bexş edirdi... Bezi insanlar var ki, onlar gülümseyende üzlerine ayrı bir gözellik gelir... Famile de gülmek çox yaraşırdı... Beynimde bir anlıq "Famil bele olmasa, belke de, biz ne vaxtsa, xoşbext aile ola bilerdik... Belke de, bir- birimizi anlayıb seve bilerdik... " fikirleri dövr etmişdi...
Seherki söhbetimizden sonra Famil daha heç ne demeden çıxıb getmişdi... Demeye söz qalmışdı ki? Her şey ortada gün kimi aydın idi... Günorta olduğundan dünenki insidentden sonra evleri seliqeye salıb divanda uzanaraq dincimi alırdım... Qapının döyülmesine heç kimi gözlemediyimden teecüb yaşayıb dehlize çıxmışdım... Gözlükden baxdıqda Şelaleni görüb teecübüm bire- beş artmışdı... Özümü ele alıb qapını açmışdım...
- Supriz... - Şelale sözlerini deyib torba tutduğu ellerini boynuma dolamışdı...
- Sen burada neynirsen? - beynimde dövr eden ilk sualı dilime getirmişdim...
- Ay qız, özün demişdin ki, Semaye xalagilin yanlarındakı binada birinci mertebede qalırsız... Men de dedim ki, gedim refiqemin evine baxım... Özüm xeber vermedim ki, supriz olsun... Sevinmedin? - Semaye xala Şelalenin anasının xalasıqızı idi... Dilime ox bataydı dediyim yerde... Şelale üzümün halı ile mütleq maraqlanacaqdı... Ona da yalan danışa bilmezdim... Biz o qeder yaxın idik ki, ne men Şelaleni, ne de o meni aldada bilmezdi... O deqiqe anlayardıq... Ele bil şeytan mene qarşı işleyirdi... Şelale gelmeye vaxt tapmışdı...
- Üzüne ne olub senin? - Şelale sifetime nezer saldıqda öz sorğu- sualına başlamışdı...
- Şeli, gel otur hele... İstesen, evi gez... Men de çay hazırlayım... Alıb getirdiklerinle içerik... -