- onu qolundan çekib otağa salmışdım... Bu yolla vaxt qazanıb yalan axtarmaq isteyirdim...
- Canını qurtara bilmeyeceksen... Ne olduğunu danışmasan, eve geden deyilem... - Şelalenin sözlerinden sonra heç ne demeden metbexe keçib çay süfresi qurmuşdum... Şelale de evi nezerden keçirib metbexe gelmişdi... İkimiz de yerimizi rahatlayıb çay içmeye başlamışdıq... İsti çay içende dodağım ağradığından üzümü ezib- büzüb can derdi stekanı ağzıma yaxınlaşdırırdım...
- Danış hele görüm ne olub... Bunu Famil edib? Üzünde qızartı da qalıb... Hele dodağın ne haldadır... Iyyyyy... Baxa bilmireme... Üreyim birteher olur... - Şelale mene can yandıran terzde yazıq- yazıq gözlerini qaçırmışdı...
- Dünen çimenden sonra eynimi geyinirdim... Ayağım kafelde sürüşdü... Yıxıldım... Hamam vannasına deydi üzüm... Bele oldu... - yalan danışmağı bacarmasam da, kimese olanları danışmaq istemirdim... Familin veziyyetini kimse bilsin istemirdim... Famile yazığım gelirdi... Belke de, olanları hansısa şexse danışsam, meni buna göre qınaya bilerdi... Ancaq beynim onun xeste olduğunu derk edib bunu menimsemişdi... Üreyim ise onun kömeye ehtiyacı olduğunu deyirdi... Bezen düşünürdüm ki, belke Famili xarice gedib hekim müayinesinden keçmeye razı sala bilerem... Bunu boşanmaqdan xilas olmaqçun istemirdim... Famil menim qelbimi öz sözleri ile incitse de, men bir insanın heyatına laqeyid yanaşa bilmezdim...
- Nar!!! Meni burdan- bura aldadırsan? Men seni tanımıram ki? Danış hele düzünü!!! Da- nış!!! - Şelale mene ele formada göz ağartmışdı ki, son bir neçe günde yaşananları ardıcıllığı ile danışmağa başlamışdım... Dilimi saxlaya bilmemişdim... Ne edim? Men de insan idim... Bu böyüklükde problemle özüm düşünüb baş çıxara bilmezdim... Yad birinin meslehetine ehtiyacım vardı...
- Narden... Sen ne danışdığını bilirsen? Bu olanları qebul edib hele Famil beyin qulluğunda durmaq fikrin var? Menim fikrimi soruşursansa, ele bu deqiqe yığışıb evinize qayıt!!! - şelalenin aqressivliyini anlayırdım...