asan qebul olunacaq şeyler deyildi...
- Meni başa düş... Evimize qayıda bilmerem... Özün ki valideynlerimi bilirsen... Hele anamı daha yaxşı tanıyırsan... 2-3 ay gözleyecem... İndi boşansam, biri yaxşı dese de, beşi arxamdan araba qoşacaq... Özün camaatı tanımırsan guya? 1 aylıq gelin boşanar? Heç olmazsa, 4-5 ay tamam olsun... Sonra , onsuz da, ayrılacağıq... famil de razıdır... mane olası deyil... narahat olma... Şelale, ancaq sen mene söz vermedin hele de... And iç ki, dediklerim aramızda qalacaq... - Şelaleye özüm qeder inansam da, menim yaxşılığımçun neler ede bileceyini de qavrayırdım...
- Narden, men kimese nese deyen deyilem... Bele axmaq bir şeye göre Allahı, Quranı ortaya atası da deyilem... Sen sehv edirsen... Kim zemanet verir ki, Famil birde sene bunları etmeyecek? Ya kişilik damarı qabarsa ve seni zorlasa? Ya da esebden döyüb öldüre de biler... Heyatınla qumar oynayırsan... O ne deyer, bu ne deyer fikri ile haçana kimi yaşayacaqsan? Ağlını başına yığ... Ele indi yığış menimle gedek... Vallah, lap istesen, Zemine xalaya her şeyi men başa salaram... Teki özünü odun içinde yandırma... - Şelale hardasa doğruları deyirdi... Ancaq meni bu heyatda özümden savayı heç kes fikrimden döndere bilmezdi...
- Sen de o deqiqe ssenarini yazdın... Men qerarımı vermişem... Senden de döne- döne xahiş edirem ki, olanlar aramızda qalsın... Çox xahiş edirem... - Şelalenin elini sıxıb gözünün içine baxaraq danışsam da, o mene neyinse sözünü vermemişdi... Bununla da içime teşviş ve peşmanlıq toxumlarını sepmişdi...
Dünen Şelale meni fikrimden daşındırmağa cehd etse de, faydasız olduğunu görüb çıxıb getmişdi... Famil yene de eve gelmemişdi... Yeqin, olanlardan sonra her defe menimle üz- üze gelmek istemirdi... Ele men de onu görmekden xoşnud olmurdum... Geceni fikirler içinde sabah etmişdim... Şelaleye her şeyi danışmaqda böyük sehve imza atmışdım... Şelaleni tanıyırdım... Eger mene söz vermedise, demeli özü bu işe encam çekecekdi... Bu ise isteyeceyim en son şey idi...

<< 1 ... 4 5 [6] 7 >>