Safiya,- Stefano meni suzub,- meslehet gorerdim ki, dilini saxlayasan.
- sen.. Soz tapa bilmirem! Sen nece insansan?! Neca umumiyyetle aglina bu fikri getire bilersen?! Meger meni tanimirsan?!,- hegigeten ele esebi idim ki, bir anlig unutmushdum onun meni pul dushkunu kimi tanidigini.
Stefano istehza ile gulub :
- ay sagol, men ele seni tanidigima gore bax bele dushunurem,- onun sozlerini telefon zengi yarimchig kesdi. ,- getirsin.
Iki saniye sonra Petros elinde bir kichik paketle icheri kechib, Stefanonun masasina yaxinlashdi.
- Osman disci chixartdi, men ozum de yaninda idim kameralari yoxlayanda, buyurub baxa bilersiniz. Duzdur, stol tamligla dushmeyib, amma Nadya xanimin ora yaxinlashdigi, bir necha dagiga orda dayandigini, Hemchinin masada Safiya xanimin da eyleshdiyini aydin gormek olar.
- pullarin hara getdiyi yoxdu?
- yegin ki , Nadya xanim pullari ele masaya goyub, yeni o pullarla ora yaxinlashdi, bir necha dagigada isa na olub olmadigini men deye bilmerem.
Nefesim artig kesilirdi. Men burda dura-dura az gala meni bir ogru edirdiler! Ireliye addim atarag, Petrosun elinden disci alib, stolun ustune hirsle tulladim.
- goy bu zehrimari!!!! Baxmag isteyirem!!!,- ellerim esirdi. Stefano hech barmagin bele terpetmeden, sakit tonla Petrosa baxib :
- chox sagol, chixa bilersen,- deyerek, chenesini ellerine dayadi.
- goy bu zibili demedim sene?!,- onun sakit halda oturub, men burda az gala esebden partlayarken, rahat olmasi, mene lap kibrit chekirdi ele bil.
- sesini sal ashagi, unutma harda ve kimlesen!,- o gishgirmasa da, sozu ele tonla demishdi ki, hetta bize ehtiyatla baxan Petros bele, ikimizi burda goyub gachmag uchun telesirdi.,- eylesh.
Men yerimde dayanib, terpenmeden ona baxirdim. Bu insan niye bele geddar idi axi?! Niye meni bele alchaldirdi? Ne etmishdim ona? Niye menden savayi hamiya inanirdi axi?
- eylesh dedim!
Gozlerim dolmush shekilde stulu chekib, ora chokdum. Gozlerim acizlikden dolmamishdi, yox. Sadece mene bu ittihamlar agir

<< 1 2 [3] 4 5 ... 9 >>