GERIDE QALANLAR ..

BOLUM 15..

MUELLIF : NAZRIN (NNX NX)

Kabineta mani Stefanonun shexsi komekchisi, Petros otururdu. Petros onun illar boyu etibarli ishchisi, demek olar ki sag eli idi. O vaxtlar Stefano Moskvaya gelende de, Petros adeten onunla olar, shaharda mashini idare eder, bir sozle yanimizda olardi. Ona gore de Petrosun meni tanidigina shubhe etmirdim. Duzdur, o menimle bir kelme kesmemishdi bu otelde gorduyu gunden, ancag indi uzume geribe bir mimika ile baxib, sanki nese demek isteyirdi. Nehayet, gelib chatmishdig, Petros gapini taggildadib :
- Cenab Stefano, xanim Safiya burdadir,- dedi.
- burax,- divarin o tayindan gelen ses, birce kelme bele mene onun ne ehvalda oldugunu izah etmishdi. Deyesen muharibe olacagdi.
Petrosa gulumseyib, icheri kechdim, ancag hech guleceyim yox idi.
Stefano kureyi mene teref dayanib,pencereden heyete baxirdi. Bu gune kimi onun ish otaginda olmamishdim, ona gore maragla etrafdaki eshyalara baxib, bir - bir beynimde hamisinin neca da bahali oldugun geyd edirdim. Deyesen bir gizildan taxti chatmirdi.
Gapinin onunde bir necha saniye dayanib, ne edeceyimi bilmirdim, o ise mene teref chonmek fikrinde deyildi deyesen.
- kxm..,- yalandan oskurub, hech olmasa bu yolla onun diggetini ozume cemlemek isteyirdim. Belke eshitmedi otaga girdiyimi?
Stefano bir necha saniye de meni ignor etdiyi uchun, artig hiss edirdim ki ureyimde bir firtina galxir. Sebr..ya sebr..
Ishim insanlarla oldugu uchun, sebrli olmagi oyrenmishdim. Ona gore sessiz gozlemeye davam edirdim ki, Stefano asta hereketle mene teref donub, duz uzume zillandi.
Bir anlig baxishlari altinda ozumu narahat hiss ederek, instiktiv olarag barmaglarimi sixmaga bashladim.
- meni..,- sesim xiriltili oldugu uchun, ozumu toplayib, artig emin bir tonla davam etdim,- meni chagirmishdiniz?
Stefano uzume ele diggetle baxirdi ki, ister-istemez ozumu muzey eksponati hiss edib, narahat olmaga bashladim. Axrinci sohbetimizi, onun sonuncu kobudlugunu unutmamishdim. Ona