Qelbimde soz keiskleri

Bölüm 10
Anamın baxışları mene çox şey deyirdi... Hem olacaqların qorxusundan, hem de teecübden terpene bilmemişdim...
- Ne durmusan mıx kimi qabağımızda? Çekil!!! Keç içeri hele!!! - anam meni eli ile kenara iteleyib özü içeri keçmişdi...
- Ay bala, sen niye orda durmusan? Keç!!! - Şelaleni de dartıb içeri salmışdı... Hele qapını da bağlayıb içeri addımlamışdı.. Anamın hereketleri mene qaç burdan dese de, heç yere terpene bilmezdim...
- Narden!!! Ay qız!!! Narden!!! - anamın evi lerzeye getiren qışqırığından otağa keçmeli olduğumu anlamışdım... Ayaqlarımı sürüyerek qonaq otağına keçib anam oturan divanın yanında dayanmışdım...
- Gel, keç qabağımda otur hele!!! - anamın qarşısında eyleşib söhbetin hansı semte yöneleceyini gözleyirdim...
- İndi mene başa sal görüm bu qız ne danışır? He? - anam eli ile Şelaleni işare edib menim üstüme qışqırmışdı...
- Ne danışır ki? - özümü bilmemezliye vurmaq en yaxşı çıxış yolu idi...
- Guya bilmirsen!!! Men boyda arvada kep gelirsen? - anam el qol hereketlerini de işe salmışdı...
- Hardan bilim axı? Men burda, siz orda... Ovcumun içini iylemişem? - özümü ele alıb anamın qarşısında emelli- başlı artistlik edirdim... Başqa çıxış yolum vardı ki? Anam her şeyin doğru olduğunu bilse, aleme car çekecekdi...
- Onda men deyerem ne danışır!!! Senin erinle bacı- qardaş kimi yaşadığını deyir!!! Erinin arvad olduğunu deyir!!! Seni döydüyünü deyir!!! Sonra sayım? - menim anam nece bele sert ola bilirdi? Anlamırdım...
- Mama, sen de ona inanıb bura gelmisen? Bu haradan çıxdı? Menim erimle ne etdiyimi bizden başqa kim bile- biler axı? Vallah, size sözüm yoxdur... Hele sen utanırsan hereketinden? İnsan en yaxın refiqesine bunu eder? Menim ailemi niye dağıtmağa çalışırsan? Heç gözlemezdim... Mene böyük zerbe oldu!!! - yaxşı ki, özümü ele almağı bacarırdım... Anamın qarşısında o qeder möhkem dayanmışdım ki, sesim bele esmirdi... Kenardan bizi izleyen biri olsa, menim doğru danışdığıma şüphe bele etmezdi...

[1] 2 3 ... 5 >>