həftə sonra, ölkə düşmən hücumuna uğramış. Kral son çarə olaraq bütün gəncləri əsgərə çağırmış. Kəndə gələn əsgərlər, qocanın oğlu xaricindəki gəncləri əsgərə götürmüşlər. Oğullarından ayrılmaq, bütün kəndliləri çox üzmüş. Yenə qocaya haqq vermişlər:
- Oğulunun qıçı qırıldı. Bu sayədə o orduya alınmadı. İndi yanında. Halbuki bizimkilər çox uzaqlarda. Oğulunun ayağının qırılması pis deyil, yaxşı bir olaymış məgər, demişlər.
- Siz erkən qərar verməyə davam edin, demiş qoca və əlavə etmiş. Halbuki nə olacağını kimsələr bilə bilməz. Bilinən bir tək gerçək var: Mənim oğlum yanımda, sizinkilər əsgərlikdə. Amma bunların hansının yaxşı, hansının pis olduğunu yalnız Allah