bağlayan yeganə əlaqəm... Sağ ol, mən gedirəm. Sən nə yaman qısa oldun həyat? Niyə belə vəfasız oldun dünya? 9 ay nə tez bitdi... mən öldüm... inqə...inqə...inqə... ölüm sən nə çətinmişsən...

Gözləriniz aydın olsun... siz ana oldunuz. Sizin övladınız doğuldu...
Nə? Doğuldu? Bəs mən ölmədim? Necə doğuldum? Axı mən onsuz da doğulmuşdum. İndisə ölmüşəm. Bunlar nə danışır? Nə boş sözlər... Doğulmaq ha. Yoxsa məni ələ salıblar, bəlkə təsəlli verirlər ki, ağlamayım.

Bəlkə də...
Axı başqa dünya vardır deyirdilər. Axı mən öləndən sonra diriləcəyəm söyləmişdilər. Yoxsa mən ölüb dirilmişəm. Yoxsa bu dirilişdir. Əhsən... mən dirilmişəm. Mən orada ölü imişəm ki. Orda nə var idi? Bir su, bir də ona bənzər guya ki, yemək. Heç doymurdum da. Burdasa... hər şey var. Çeşid-çeşid yeməklər, əla geyimlər. Ən əsası geniş ərazi. Nə qədər istəyirsən təpiklə. Üsyan et. Ölüm, sən nə gözəlmişsən. Bəs niyə inanmırdım. Niyə 9 aylıq həyatımı özümə zindan eləmişdim. Niyə, niyə, niyə... görmədiyimə inanmaram deyirdim? Axı görmək yox, duymaq lazım idi. Niyə mən öz iç səsimə qulaq asmırdım ki? Niyə deyilənləri qəbul etmirdim ki, niyə, niyə, niyə?!...Bu dünya yalançı dünyadır. Bu dünya illuziyadır, bu dünya o dünyanın prototipidir. İnanma. Sən doğulmaq üçün bir də ölməlisən. Sən Cənnət üçün yaradılmısan. Sən ora gedəcəksən. Ora elə gözəldir ki... Yox mən ölmək istəmirəm. Mən yaşamaq istəyirəm. Mən var olmaq, əbədi qalmaq istəyirəm. Bezdim qorxulu həyatdan, sonu ölümlü olan həyatdan. Qoymazsınız rahat yaşayam. Bu elə əbədidir. Bundan sonra boşluqdur. Mən görmədiyimə inanmaram. Mən belə öyrənmişəm. Qoy o dünyadan biri gəlsin, biri xəbər gətirsin mən də inanım. Mən ölmək istəmirəm. Axı adam nə qədər ölüb dirilər. Bir dəfə ana bətni üçün dirildim, bir dəfə bu dünya üçün dirildim, bir dəfə də dirilməm üçün yenə də ölməliyəm deyirsiniz?
Axı mən qorxuram...
Axı o dünyadan heç kəs qayıtmayıb..
Axı... axı...
Sən öl! Öl ki, diriləsən!
Yadına sal o zaman ki, ölmək istəmirdin. Üsyan edirdin.