Allahın mükəmməlliyini ifadə edən adlardan biri də əl-Mumindir. Həm “barış, hüzur və güvən bəxş edən” həm də “etibar edilməyə ən çox layiq olan” mənasındadır. Mömin, inanan insan üçün də istifadə edilən bir addır. İnsan üçün istifadə edildiyində həm “Allahın etibarına layiq olan”, həm “barış və hüzura çatan”, həm də “Allaha etibar edən şəxs” mənasına gəlir.

Allahın biz insanlar üçün seçib bəyəndiyi Haqq Din, iki hissədən meydana gəlir:
1. Üsul: Möminə et və etmə deyə əmr edilən hər şeyin təməlində olan inanclar sistemi, yəni əqidə.
2. Qollar: Əqidə təməli üzərində yüksələn, Allahın insanın sonsuz xoşbəxtliyi üçün qoyduğu qanunlar bütünüdür.
Birincisi iman, ikincisi İslam adlandırılıb. İman və İslam, inanc və əməli təmsil edirlər. Bu ikisi dinin iki ayağıdır. Həyat yolunun yolçusu olan insan, ancaq bu ayaqlarla bir yol qət edə bilər.
İmanın əxlaqı qarşılığı “güvən”, əqidəvi qarşılığı “inanc”dır. İnanmaq işin əqidəvi qismini, güvənmək əxlaqi qismini meydana gətirir. Bir insan düşünün ki: Bir imana sahibdir, amma bir iman əxlaqına sahib deyil. Hətta imanın da bir əxlaqı olduğunu, ola biləcəyini heç düşünməyib. Yəqin ki, üstündə əsdiyi əxlaqi dəyərlər var. Cinsi əxlaq, siyasi əxlaq, iş əxlaqı, elm əxlaqı… Lakin ciddilik göstərdiyi bu dəyərlər arasında iman əxlaqı yoxdu. Bütün əxlaqi davranışlarının əsasını imanı təşkil etdiyi halda, bu imanın da bir əxlaqı olduğunu nəzərdən qaçırıb. Bütün əxlaqi davranışları imana istinad edir, amma şəxsən iman, əxlaq anlayışından məhrumdur.

Bir insan düşünün ki: Mömin olduğunu iddia edir, bir dəyərlər sisteminə inanır. Lakin inandığı dəyərlər sisteminə güvənmir. Allaha inanır, inandığı Allaha güvənmir. İslama inanır, inandığı İslamın yaşadığı dövrün problemlərini həll edəcəyinə isə inanmır. Vəhyin ilahi qaynağına inanır, o vəhyin həyata dair bələdçiliyinə isə güvənmir.

İmanın əksi küfrdür. Küfr kəlməsi əsasən “örtmək” mənasına gələn bir məstərdir. Küfr, Allahın insanın üzərində yaratdığı fitrətin və o fitrətin içində