ç ne demirdiler... Özüm de hekimliyi bitirdiyimden veziyyet yaxşı olmadığından bize nese deyilmediyini anlayırdım... Neçe saatdır Arize xalanı teselli etmekle meşğul idim... Dilim gelmemişdi neyise soruşum... Ancaq indi üreyim patlayırdı... Her şeyi öyrenmek isteyirdim...
- Arize xala, bu nece oldu? Niye bele etdi? Niye? - burnumu çekerek Arize xalanın elini sıxıb gözlerimi yere dikmişdim...
- Qızım, dünen siz getdikden sonra atası Famille dalaşdı... Yazıq balama neler demedi... Men balamın yanında qalmaq istesem de, mecbur özü ile apardı... Sehere kimi yatmamışdım... Ana üreyi hiss edir... İçime dammışdı ki, nese olacaq... Seher kişi evden çıxan kimi taksiye oturub Familin yanına getdim... Evin qapısını kilitlememişdi... Otaqları gezende Famili yataqda uzanan tapdım... Yerde 4- 5 dene derman qabı vardı... Tumbanın üzerine iki dene mektub qoymuşdu... Birini ordan- burdan oxudum... Bizden üzr isteyib... Seni ailenin yanında qoymamağımızı tapşırıb... Ölüme gedende de bizi düşünüb... Mene göre ağlamayın deyib... Menim oğlum pis övlad olmayıb... Heç vaxt üzümüze qayıtmayıb... Yazıq balam içinde çeke- çeke bele hala geldi... O ölse, men ne edecem... Üreyim nece dözecek... - Arize xala sözlerini bitirib hönkürmeye başlamışdı... Onu qucaqlayıb men de göz yaşlarımı serbest buraxmışdım... Teki Famil ölmesin... İçimden durmadan bununçun dua edirdim... Famil ölse, men bu vicdan ezabı ile nece yaşayacaqdım?..
Sehere kimi gözümüzü yummamışdıq... Familden xeber deyilmirdi bize... O qeder ağlamışdıq ki, gözlerim şişmişdi... Skamyada Arize xalanı qucaqlayıb oturmuşduq... Hekim Ranimasiya otağına keçse de, bize heç ne dememişdi... Otaqdan çıxanda hamımız hekimin önünü kesdirmişdik...
- Teesüf edirem... Xeste komaya girib... Oyanması mümkün deyil... - hekimin sözleri bize dağ çekmişdi...
- Oğlum!!! Menim balam!!! Sen gel yerine anan ölsün!!! Meni qoyub hara gedirsen? Anan sensiz nece yaşayacaq? Getme, bala... Getme!!! - Arize xala feryad edib xestexananı başımıza