qoymuşam... Men seni sevmemişem... Amma eyni evi seninle bölüşmeye alışmışammış demek ki... İnan ki, yoxluğun hiss olunur... Sene söz verirem... Valideynlerine dayaq olacam... Mektubunda xoşbext olmağımı istediyini yazmışdın... Çalışacam ki, xoşbext olum... - göresen, dediyim kimi xoşbext ola bilecekdimmi bundan sonra?.. Eyilib qollarımı yana açaraq qebri qucaqlamışdım...
- Heyatda heç zaman qucaqlaşmaq qismet olmamışdı... Allah bu güne yazıbmış... Üzerinde ne haqqım varsa, Halal edirem... Men seni bütün qelbimle bağışlamışam... Allah da seni bağışlasın... Mekanın cennet olsun... - başımı torpağa qoyub elimle yeri eşmaya davam etmişdim... Bu gün bir şeyi yaxşı anlamışdım... İnsançun can sağlığından qiymetli heç ne yoxdur... Famil bizler kimi normal biri olsaydı, bu gün bu torpağın altında uyumazdı... Ve yaşamaq Allah terefinden bize bexş edilmiş en deyerli nemet imiş... Bundan sonrakı heyatımı öz isteyime uyğun yaşayıb geleceyimi yaratmağa çalışmaqla keçirecekdim...

Oxuyub beyenen her kese minnetdaram... Bu güne kimi 76 bölüm hekaye yazsam da, bu bölümü yazarken ağladığım qeder heç birinde ağlamamışdım... Hele Nardene bölümü atanda ağlayaraq zeng etdikde olan göz yaşlarımı demirem... Ölüm sehnesini tesvir etmek çox çetindir... Hekayede Nardene yazılan mektub olduğu kimi verilib... Familin valideynlerine yazdığı mektub ise Nardenin dedikleri cümlelere uyğun yazılıb... Bu bölümler zamanı çalışdım ki, Famili qınaqdan uzaq tutum... Sözüm yoxdur... Allah rehmet elesin... Günahlarını evf etsin... Sizleri üzdümse, üzürlü hesab edin... Öpürem hamınızı...

<< 1 ... 6 7 [8]