u zaman yuxusunun qaçdığı gecələrdə nə etdiyini xatırladı. Televizoru yandırdı. İki il boyu maraqla seyr etdiyi teleserialın son bölümü təkrar nümayiş etdirilirdi. Həmin vaxt qonaq getdiyinə görə, serialın sonuncu hissəsinə baxa bilməmişdi. Ancaq heyhat…
Artıq onun üçün bu teleserial nə qədər də əhəmiyyətsiz, ölüm həqiqəti qarşısında nə qədər bəsit və ucuz görünürdü. Hər axşam ən azı dörd saatını bu mənasız işlərə ayıraraqmı xərcləmişdi? Bunu fikirləşdiyi zaman özünü daha pis hiss etdi… Masanın üzərində uzun illər abunə olduğu jurnalları götürdü, qoydu. Moda, dizayn, hobbi, şou-biznes, idman və s. jurnallarını nəzərdən keçirtdi. Uzun illər başqalarının həyatlarını izləyərək və oxuyaraq, vaxtını nə qədər fövtə verdiyini fikirləşdi. Özünü ağıllı hesab edirdi, ancaq səhv etdiyini dərk etməsi üçün ölümün gəlməsini gözləmişdi. Uşaqlarının otağına getdi. Yatırdılar.
Sonuncu dəfə onları nə vaxt öpmüşdü? Sonuncu dəfə nə vaxt onların gözlərinə baxmışdı? Xatırlaya bilmədi. Həmişə çox məşğul idi. Başqaları üçün xərclədiyi vaxtını öz övladlarından əsirgəmişdi. Bunları fikirləşdikcə onları öpməyə belə utandı. Daim şux olan bədəni çökmüşdü və o, başıaşağı vəziyyətdə otağı tərk etdi. Sonra yataq otağına gedərək, hiss və qorxularını həyat yoldaşı ilə paylaşmaq istədi. Həyat yoldaşı çoxdan yatmışdı.Ona baxdı. Baxdıqca da onunla çətinliklər, mübahisələr və görüləsi işlərdən başqa heç bir şeyi bölüşmədiyini xatırladı. Aralarında olan münasibətlər soyumuş və onlar daha çox mübahisə etmişdilər. Daim bir-birilərinin fikir və istəklərinə qarşı çıxmaqla ömürlərini keçirirdilər. Evlilik onlar üçün bir mübarizə səhnəsinə çevrilmişdi. Artıq dil tapa bilmir, bir çox məsələdə razılığa gəlmirdilər. Onları bir-birilərini gözəl hiss və duyğular bağlamırdı. Evlilikləri yalnız maddi ehtiyacları ödəmək üçün olan birliyə çevrilmişdi. Uzun illər sonra həyat yoldaşı ilə elə bu hissləri bölüşə biləcəkdimi?

Bunları fikirləşdikcə, ölmədən, həyat yoldaşını itirdiyini, onun sevgisini qazanmaq üçün