gozumun dushmani kimi gorsem de, bilmirdim ki son heftelerde onun oynadigi oyun bizim ikimizi de tora salmishdi.

Moskvaya gayitdigda bir necha gun ozume gelib, guc topladigdan sonra Samaraya yola dushmushdum. Xebersiz getdiyim uchun garshilashdigim menzere meni sarsitmishdi. Hemishe yashadigimiz ev bir sukuta gerg olmush, gonshular ise anamgilin bashga bir eve kochduyunu soylemishdiler. Evi tapib, inanmag istemediyime gozlerimle shahid olmushdum. Gapida meni goren anam ise bilmirdi indi uzbeuz ne uydursun ki, menim gozumde bu geder ucuz gorunmesin. Hirsimi cilovlaya bilmeyib, ikisinin de uzune tupururerk bir defelik ailemin ustunden xett chekmishdim.

Butun bu gunlerde bashim yalniz bu sarsintiya garishdigindan ilk gunler Stefano uchun darixdigimin fergine varmirdim. Sonralar ise "hele bura adaptasiya olmamisham , ona gore ureyim sixilir" deye, ozumu inandirmaga chalishirdim..
Ne geder Stefanonu geride goyub, heyatimi gurmag istesem de, mutleg bir sheyi xatirlayib tezden ilk nogteye gayidirdim.
Sahilde uzun uzun sohbetler, geceler cafelerde dondurma yeye-yeye yunan regslerin (Muellif Nazrin )yamsilamagim, ulduzlara baxib arzularimi danishmagimi xatirlayib, gozlerim dolardi..

Ishime galdigim yerden davam etmek istesem de, hech cure konsentrasiya ola bilmirdim. Bezen fikire gedir " bele olmasa idi.." deye xeyallar gururdum. Mudir de menim bu hallarimi hiss edib evvel-evvel hirslense de, sonra nece kovrek oldugumu gorub meni daha danlamirdi.
Bosh saniye tapan kiMi Stefanonu xatirlasam da, onun meni nece asan buraxdigini dushunub, olan galan hissleri de ichimde oldurmeye chalishirdim.

Artig oktabrin ortalari idi ki, bir gun mudirin stoluma yaxinlashib, garshima kagiz tulladigini gordum.
- bu nedir?,- teecuble bashimi galdirib Aleksandr Sergeyeva baxirdim.
- seni ishden azad elayiram,dur yigish,- o bunu ele ciddi tonla dedi ki, elimdeki gelem elimden surushub yere digirlandi. Nece yeni.. Indi de ishimi itirirem?..

- men.. Men son vaxtlar biraz