e olmasa, onlar menim valideynlerim idi... Kim isteyerdi ki, bele ailesi olsun? Kim isteyerdi ki, valideynleri ondan imtina etsin? Heç kim özüne bele heyat arzulamazdı... Ancaq bu heyatı men yaşayırdım...
- Qızım, gel otur hele... Bütün günü bu evin yükünü üstüve götürmüsen... - Arize xala metbexe keçib masa arxasında oturmuşdu...
- Xala, yemeyi qaza qoyum, oturacam... - sözümü deyib badımcanı doğramağa davam etmişdim...
- Yemek qaçmır ki... Gel heç olmasa, burda otur doğra... Sözüm var sene... - Arize xalanın sözünden sonra stul çekib oturmuşdum...
- Bala, dünen kişi mene dedi ki, Bakıya köçürük... Buradakı evleri satacağıq... Bir tek bunu saxlayacağıq... Bakıda, onsuz da, hazır evimiz var... Qohumlar da var orada... Amma kişi fikirleşir ki, birinci Peterburqa gedek... Orda dostu yaşayır... Familin öldüyünü eşidib bizi qonaq çağırıb ki, fikrimiz dağılsın... Biz de sene göre getmek isteyirik... Bizden keçib, amma sen cavansan... Bele yas tutub haçana kimi yaşayacaqsan ki? Adam- insan içine qarışmalısan... Men düşündüm ki, seninle de meslehet edim... Ne deyirsen, gözel balam? - Arize xala elini elimin üzerine qoyub nezerlerini üzümde cemlemişdi...
- Siz nece uyğun bilsez, ele olsun... Onsuz da, meni bura bağlayan heç bir sebeb qalmayıb... - men de bu şeherden uzaqlaşmaq isteyirdim... Anamgille qarşılaşmayım deye ne vaxta kimi küçeye çıxmayacaqdım?
- Yaxşı, bala... Onda yemeyi hazırla, evinize get... Ananla danış... Ne qeder olmasa, anadır... Seni görse, üreyi yumuşalar... Uzaq yola çıxırıq... Danışıb, halallıq alarsan... - Arize xala menim anamda merhemet qalıqlarının az da olsa, mövcud olduğunu zenn edirdi...
- Yox, xala... Anam mene heç vaxt halallıq vermez... Amma evimizde deyerli eşyalarım var... İşimi qurtarım, onları götürmeye gederik... - gelin köçende mende xatiresi olan müeyyen eşyalarımı evimizden götürmemişdim... İndi bilirdim ki, anam hemin eşyalarımı zibilliye tullayacaq... Buna göre de, hemin eşyaları gedib götürmeli idim...
İşlerimi