qarşıma çıxma!!! Sen bu balaca ağzını saxlasaydın her şey başqa cür ola bilerdi!!! Famil indi yaşayardı!!! Men demişdim axı dilini qarnına sox!!! Niye danışdın ki olanları? Niye? Seni indi öldüre bilerem!!! Redd ol qarşımdan!!! Redd ol!!! - o qeder esebileşmişdim ki, blokda qışqırmağım mene maraqlı deyildi...
- Nar, qurban olum... Yalvarıram... Bele eleme... Men senin yaxşılığınçun etmişem... Allah haqqı, seni düşün...
- Meni düşündüyünü deme!!! Sen ağlınca özünü qehreman etmek isteyirdin menim gözümde!!! Get!!! Bir de menim qarşıma çıxma!!! Men seni silmişem!!! Sen de bele et!!! Get!!! - sözümü qışqırıb qapını Şelalenin üzüne çırpmışdım... İçim yanırdı... Bir vaxt mene en doğma olan insanı belece silmişdim heyatımdan... İndi, heqiqeten de, yalnızlaşmışdım...
3 gün idi ki, Bakıya gelmişdik... Bütün keçmişimi Gencede buraxmışdım... Qelbim sızlayırdımı? Sözsüz... Menim bu kiçik üreyimde o qeder söz kesikleri vardı ki, qanamağa davam eden... Bu ürek her zaman sızlayacaqdı... Ancaq qerar vermişdim ki, geleceye baxacaqdım... Bir vaxt menim günümü qara eden ailemin olduğunu unutmağa çalışacaqdım... Yaşadığım ağır illerin tozunu heyatımdan silib atacaqdım... Bu gün Peterburqa uçurduq... Teyyareye ilk defe mindiyimden pillelere ayaq basdıqda heyecan bütün bedenimi bürüse de, yerimi rahatladıqdan ve teyyare havaya qalxdıqdan sonra özümü toplamışdım... Bir neçe saat çeken uçuşdan sonra menzil başına çatıb teyyareden enmişdik... Eşyalarımızı tehvil alıb hava limanının yaxınlarını gözleyen insanlar toplaşan bölümüne gelmişdik... Qaynatam ora- bura boylanıb qarşımızda addımlamağa başlamışdı... Uzun boy, qara az saçı olan, üzünde xırda tükler hiss olunan oğlanın önüne çatdıqda qolunu açıb onu qucaqlamışdı...
- Arize, gör, Amin oğlum ne yaraşıqlı kişi olub... - qaynatam bu Amin deyilen oğlanı terif etdikce bu şexs nezerlerini ele durmadan menim üzerimde gezdirirdi... Arize xala ile görüşse de, gözü mende qalmışdı...
- Oğlum, bu da Narden... Bizim qızımızdır... Tanış

<< 1 ... 4 5 [6] 7 >>