Məcburiyyət

7 ci bölüm

- Kənan bu gecə gedək əyləncəyə. Könlümüzcə içək.
- Işim var mənim.
- Nə işi?
- Işim var dedim Onur.
- Başa düşdüm də. Nə işidir elə bu qədər vacib.
- Bu gecə sənə bir daha sübut edəcəyəm ki, fərqli qadın yoxdur
- Başa düşmədim.
- Sabah anlayarsan.. görüşərik. Getməliyəm.
Kənan bütün hazırlıqlar tamammı deyə nəzərdən keçirdi. Məkanı bağlatdırmışdı. Sadəcə ikisi olacaqdı. Özü də olduqca şık geyinmdə masada əyləşib Firuzəni gözləmyə başladı. əlində şərabla beyində Firuzə ilə keçirəcəyi gecənin xəyalını qurmağa başladı.
- Kənan bəy qonağınız gəldi.
- Özüm qarşılayaram.....Baxaq görək, bu gecə üçün daha doğrusu mənim üçün necə hazırlanmısan.
Kənan bir əlini cibinə bir əlini də pencəyin yaxasına qoyub qapıya doğru addımlayırdı ki, gördüyü mənzərə qarşısında şok oldu. Gözlədiyindən tam fərqli görüntü ilə qarşılaşdı.
- Salam.
- Ssalam.. bu..bu nədir?
- Nə nədir?
- Işdəki xalatın belə daha yaxşı oturudu əynində nəinki cins şalvarla bu köynəyin.hələ saçlarını heç demirəm.
- Neynəməliydim ki. Bu gecənin mənim üçün xüsusiyyəti yoxdur. Indi ver gedim.
- Nəyi?
- Offf....Səsi, görüntünü və pasportumu.
- Oldu..başqa arzun.
- ərizəmi də imzala.
- Qarşında axmaq var?
- Hm...yoxdur?
- Firuzə!
- Yaxşı yaxşı susdum. Ver gedim. Yorğunam dincəlməliyəm.
- Mən yeməyə gəl deyərkən qapıdan dəy get demək istəmirdim. Birlikdə şam etməyimizi deyirdim.
- Gərək yoxdur yeyib gəlmişəm. Ver tez.
- Özün bil. Ya gəlib oturub yeyirsən. Ya da sabah işə qaldığın yerdən davam edirsən.
- Bezmədin şərt qoymaqdan?
- Bezmədin inad etməkdən?
- ....
- Sadəcə bir yemək.
- ...
- Burada qorxulu bir şey yoxdur. Yemək yeyəcəyəm səni yox.
- Ay öldüm gülməkdən, çox zarafatcılsan.
- Bu sənin güldüyün haldır? Bir daha cəmiyyət içində gülmə o zaman.
- Snə qalmayıb.
- Dilin çox uzanıb!
- Ya səbr.... yaxşı nə yeyəcəksənsə tez ye, ver hər şeyi.
- Gəl.
- Bu nədir, bura heç kim gəlmir? Sənin seçəcəyin yer belə olar elə.
- Bağlatdırmışam