r qarşına çıxıb, yeddisində də sənə vurulsaydım, yenə sevməzdin. Sənə zəng eləməkdən yeddi telefon köhnəltsəm, yetmiş min sevgi məktubu yazsam, yenə sevməzdin. Sənin yolun başqa idi, sənin həsrətin, sənin sevgin başqa idi. Bəzən elə şeylər olur ki, sən onu dəyişməkdə aciz qalırsan. Sənə başını aşağı salıb, yaşamaqdan başqa heç nə qalmır, vəssalam. Ən çətini də elə budur. Yaşamaqdan başqa heç nə eləyə bilmədiyini bilə-bilə yaşamaq. Sən başını aşağı salıb, yaşaya bilmədin, başını dik tutub, həlak oldun.
Bizim mübarizələrimiz çox fərqliydi, bəlkə də bir-birinə düşmən idi, Mübariz. Amma üsul nə olur-olsun, nəticə nə olur-olsun: hər zaman şanlı mübarizələrdə!
İçimdən gələnlərin hamısını bura, sonuncu cümləni isə atan Ağakərim kişinin həyətində, sənin şəklinin altında qoyulmuş dəftərə yazdım.
Mübarizin şücaət və ölüm xəbərini eşidəndə mən Biləsuvar rayonunda idim. Tiflis səfərimdən bəri qırsaqqız olub, yaxasından qopmadığım və elə bu günə qədər də özümlə ora-bura sürüdüyüm rəfiqəm, gürcü qızı Natia ilə mərkəzi aranın qorabişirən istisində yanıb qovrula-qovrula yaşamaqla məşğul idik. Mübarizin xəbərini isə şəhidin xəbəri çıxar-çıxmaz «Mübariz olaq!» şüarını çeynə-tüpürə çevirmiş telekanallarımızın birindən eşitdim. Və ağlıma ilk gələn sual bu oldu: «Görəsən, Mübarizin adı Sakit olsa idi, bu kanalın devizi necə olacaqdı?