Külək ilə yarpaq dost oldular. Artıq külək yarpağı atmırdı o tərəf-bu tərəfə.
-"De dostum, hara istəsən ora aparım səni" dedi külək yarpağa.
Yarpaq düşündü daşındı, ağılına heç bir şey gəlmədi. Təkrar soruşdu külək:
- De səni istədiyin yerə daşıyım.
Təkrar düşündü yarpaq , ağılına yenə bir şey gəlmədi…
- "Bilmirəm külək qardaş, ağılıma heç bir şey gəlmir. Sən de" dedi.
Külək:- Gedeceyin yeri bilmədikdən sonra külək dostun olsa ne fayda.. Ucub-ucub gedərsən!
dedi və bildiyi kimi əsdi təkrar. Yarpaq yenə səmtsiz və hara getdiyini bilmədən elə heyy uçdu.
Üstəlik də bu səfər dostu tərəfindən...
İnsan bu dünyada nə istədiyini biməlidir. Bilmədiyi zaman bir yarpaq kimi oradan-ora uça-uça qalar......