n ayrılırdı.

Peyğəmbər (s) onu sakitləşdirərək dedi:

- Səni imanda ən güclü, elmdə ən bilikli, əxlaqda ən gözəl və ən uca ruhlu bir kəsin yanında əmanət qoyub gedirəm.

Artıq “Peyğəmbərin (s) əmanəti” öz həyatının ikinci fəslini yaşayır. Həyat bu ailəyə çətinliklər hədiyyə etmək qərarındadır.

Zeynəb Məkkədə tacir Əbül-Məasın evindədir. Bir vaxt Əbu Ləhəbin gəlinləri olmuş Rüqəyyə və Ümm Gülsüm isə indi Osmanın evində yaşayırlar. Fatimənin (s) köçdüyü evdə isə yeganə sərvət eşqdir.

Əlinin evində çətin şərait davam edirdi. Fatimə həmişəki tək məsuldur. Amma bu dəfə atası yox, Əli (ə) qarşısında məsuliyyət daşıyır. Fatimə (s) gözəl anlayır ki, Əli (ə) Allah və Onun yolunda cihaddan başqa bir şey düşünmür. Fatimə (s) belə bir kişinin həyat yoldaşı olmağın məsuliyyətini gözəl anlayır.

O, dəyirman fırladır, çörək bişirir, ev işləri görür, su daşıyır. Əli (ə) körpəlikdən əziyyətlər içində böyümüş Fatimənin (s) yenə də min bir əzaba qatlaşdığına baxdıqca sıxılır.

Bir gün şirin dillə Fatiməni (s) dindirir:

- Zəhra, özünü o qədər incidirsən ki, ürəyim sıxılır. Bəlkə, atandan kömək üçün bir xidmətçi istəyəsən?

Fatimə (s) fürsət tapıb atası ilə görüşə gedir. Həzrət (s) soruşur ki, qızım, xeyir ola?

Fatimə öz istəyini dilinə gətirməyə utanır: "Gəldim səni görüm", - deyib evə qayıdır. Əliyə deyir ki, nəzərdə tutduğu sözləri deməyə utanıb. Əli (ə) özü Peyğəmbərin (s) xidmətinə gedib əhvalatı danışır. Peyğəmbər (s) buyurur:

- Mən sizə müharibə əsirini bağışlaya bilmərəm. Bu əsirlər satılır və həmin pul aclıq çəkən əhaliyə paylanır. Əli (ə) Həzrətə (s) təşəkkür edib evə əliboş qayıdır. Gecə düşür, ər-arvad öz evində bu günkü əhvalat haqqında düşünürlər. Amma Peyğəmbər (s) də eyni narahatlığı keçirir.

Birdən qapı döyülür və Peyğəmbər (s) otağa daxil olur. Həzrət (s) Fatiməni (s) soyuq otaqda, nazik bir parçaya bürünərək, uzanmış görür. Bu parçanın ona boy vermədiyi də Həzrətin (s) nəzərindən qaçmır. Onların qalxmaq istədiyini görüb buyurur:

-