r kəs yerə yıxılırdı.
- Bunu sənə ödətəcəyəm Firuzə.. Burnundan gətirəcəyəm... eybi yox. Görərsən sən. Mənə belə oyun oynayan olmamışdı. Sənə ölüm belə azdır. Süründürəcəyəm səni dayan sən.
***
Səhəri işə gələn Firuzə günlər sonra olduqca yaxşı əhvalda idi. otağa daxil olarkən Ayşə ona yaxınlaşıb nəsə demək istəyirdi ki, əli ilə ona sus işarəsini verdi.
- Inan bu gün əhvalım o qədər yaxşıdır ki, sən belə gözümə şirin görünürsən. Mənzərəni korlama və yerinə qayıt.
Ayşə heç nə anlamadan masasına getdi. Otağa daxil olan Firuzəyə qəribə baxışlarla baxırdı. Firuzə masasını toplamağa başlayınca hər kəs daha da təəcübləndi.
- Neynirsən?
- Masamı toplayıram. Bu gün gedirəm.
- Hara?
- Yəni ərizmə hələ yazmamışam, amma əminəm ki, yazacağam.
- İşdən çıxan adamın bu qədər əhvalı yükəsk olmasını da ilk dəfədir səndə görürəm.
- Ayşəcim qalıb sənə hələ çox şeyi göstərmək istərdim, amma təəssüf mənə bu gün yol görünür.
Telefon çalması ilə otaqdakıların söhbəti yarımçıq qaldı.
- Firuzə.
- Bəli
- Kənan bəy səni çağırır.
- Vəssalam. Dostlar haqqınızı halal edin. Ola bilsin qayıtmadım. Qayıtsam belə sağollaşmağa vaxtım qalmaz.
- Nə?
- Yenə nə danışır bu qız.
Firuzə üzündəki təbəssümü itirməyərək Kənanın otağına doğru irəliləyirdi ki, Onur qarşısını kəsdi.
- Ayda bir bu əksik idi
- Firuzə? Axır ki, gördüm səni. Eyni şirkətdə çalışırıq, amma bir birimizi görmyimiz müşkül olub.
- Iznizlə işim var
- Bir dəqiqə dayan. Məni hələ də bağışlamamısan?
- Önəmli deyil. Bağışlayın getməliyəm.
- Yox.. mənim üçün önəmlidir.
- Onur bəy nə istəyirsiniz?
- Səni..yəni sənin güvənini sevgini
- Gecikmisiniz. Sağolun.
- Dur.
- Allahım səbr ver mənə. Onur bəy, getməliyəm. Məni acı danışmağa məcbur etməyin. Izninizlə.
Firuzə Onurun yanlndan sürətlə keçib Səlma xanımı yanına çatdı.
- Səlma xanım.
- Ay can. Gəldin.
- Necədir?
- Nə necədir?
- əhvalı. Çox əsəbidir.
- Yox əksinə bikefdir.
- Nə?
- Hə, ilk dəfədir onu belə görürəm. nə olub ki?
- Yanına girim gəlirəm.
Qapı