döyülse de Firuze gel tesdiqini eşitmedi. Bir daha döydü. Yene sessizlik olunca qapını aralayıb içeri keçdi.
- Meni çağırmısınız.
- ....
- Kenan bey.
Kenan üzü pencereye teref dayanmışdı. Sese dönüb Firuzeye baxdı.
- Gel...otur..
- Nese olub? Niye çağırmısınız.?
- Nese olub? Sence nese olmayıb?
- Yeqin dünene göre, deyirsiniz. Neynim yuxum menim üçün şirindir. Hevesim de olmadı. Gelmedim.
- Bu qeder besit
- He bu qeder besit.
- Hm.. başa düşürem. yaxşı get.
- ...
- Get...gede bilersen.
- Anlamadım.
- Azadsan yeni, işinin başına dön.
- Heç ne demeyeceksen.
- Ne deyim. Sevgimden istifade edib meni alçatdın. Sene heç ne deye bilmerem. qürurumu ayaqlarını altına atacaq qeder sevirmişem. men de dünen gördüm.
- Hııı? Ne?
- Get, Firuze. Tek qalmaq isteyirem.
Firuze çaşqın halda ayağa qalxıb geriye baxa baxa otaqdan çıxdı. Şokun tesirindeyken Selmanın ona yaxınlaşmasından diksindi.
- Ne oldu?
- Bu adam....qeribedir..
- Ne qeribedir?
- Normalda meni encereden aşağı atmalıydı. Amma ....
- Allah uzaq etsin.. o ne sözdür.
- Olmaya bu gerçekden....yox...yox bu ola bilmez. Onun sevgisi gerçek ola bilmez..
Bölümün sonu

<< 1 ... 4 5 [6]

_charli [OFF] (08.07.2014 / 15:33)