e deyişmemişdi... Bütün vaxtımı evde keçirirdim... Üreyim sıxılırdı... Yene Gencede olanda ev işleri ile başımı qatardım... İndi her işi xidmetçiler görürdü... Mense günümün böyük hissesini otağımda olurdum... Aminle olan münasibetimizde de deyişen heç ne yox idi... Münasibet? Men münasibet dedim? Ortada münasibet vardı ki, deyişiklik de yaşansın? Bir- birimizi süfre arxasından kenarda görmürdük... Bu boyda evde rastlaşmaq olardı ki? Süfre arxasında ise Amin altdan- altdan meni süzerdi, mense gözümü ondan qaçırmaqçun hara geldi baxardım... Bu veziyyete göre heç yemek yeye bilmirdim... Aminden xoşum gelirdimi? He... Ne yalan deyim ki, onun hereketlerine diqqet yetirdikce zamanla içimde mene tanış olmayan hissler baş qaldırmışdı... Bu hisslerimin ne olduğunu bilmirdim... Ne vaxtsa hansısa eks cinsin nümayendesine qarşı bu duyğuları beslenemişdim... Otağımda tek olan vaxtlar Amini düşünecek hala gelmişdim... Bunun yanlış olduğunu anlayırdım... Menim erim hele 3 ay deyildi ki, vefat etmişdi... Mense qaynatamın dostunun oğluna qarşı hissler beslemeye başlamışdım... Amma insan neyi idare ede bilse de, duyğularını ovcunun içinde saxlaya bilmir... Men de hemin veziyyetde idim... Allaha dua edirdim ki, Bakıya dönene kimi Amini sevmeyim... Bu hissler beyenmek olaraq qalsın... Teesüf ki, Allah her zaman duamızı eşitmir... Taleyimizde yazılan qismeti pozmaq mümkünsüzdür...
- Narden, gel otur yanımızda... Asılıb qalmısan ele otaqda... Gel, söhbet edek... - Arize xala bayaq meni aşağı çağırmışdı... Men de ayıb olmasın deye gelmişdim... Eslinde, bu gün qeti kefim yox idi... Sabah menim ad günüm idi... Hemişeki kimi bu doğum günümü de menfi enerji ile dolu veziyyetde keçirecekdim... Heç sabahkı günün hansı menanı kesb etdiyini kimse bilmirdi... Dememişdim... Demezdim de... İnsanların cavan oğlu ölüb, men neyin derdindeydim...
- Arize, neçe vaxtdır soruşmaq isteyirem, ancaq sehv anlayarsız deye qorxuram... Amma indi ki Narden de buradadır, soruşum... Ne yaxşı Nardenin