bütün bedenime yayılmışdı...
- Xala... Xahiş edirem... - bele terif eşitdikce utanıb yere girmek isteyirdim...
- Xala sene qurban... Men uşaq deyilem, qızım... Bu gün- sabah 60 yaşım olacaq... Men insanı baxan kimi tanıyıram... 10 gündür senin her hereketine fikir verirem... Gül kimi qızsan... İndi birinci taleyin getirmeyib deye ömrü boyu yas tutacaqsan? Gözünün qabağında meni görürsen ki... Vaxtında yas tutub isteyenlere getmedim... Bir de baxdım ki, yaşım keçib... İndi ne uşağım var, ne de ahıl yaşımda yanımda olacaq erim... Yalnızlıq heç neye benzemir... İnsan özüne ürek dostu axtarır... Sen menim kimi etme... Beyenenin olsa, senin üreyince olan biri olsa, gözleme... Zaman dayanmır... Axıb gedir... Bir şeyin ki, vaxtı gelib çatdı, qeti gözleme... Özün namuslu xanımsan... Nolub sene? Başqaları var ki, evde qız ola- ola neçesi ile görüşüb vaxt keçirirler... Sen indi birine 2 ay gelin olmusan deye aile qurmamalısan? Heç kimin sözüne baş qoşma... Mene de çox deyen oldu ki, qızlar dura- dura sen cavana getmeyeceksen ki... Halbuki meni subay oğlan istedi... Bu söhbetleri eşidib getmedim... Bizim millet beledir... Sen ne olsa da, öz üreyin isteyen kimi heyatını yaşa... Menden sene bir böyük mesleheti... - men iş gördükce Nazperi xala danışıb başımı qatmışdı... Ele hey Amini teriflemişdi... Niye bele etdiyini anlamamışdım... Göresen, Amin ona nese demişdi? Ya da Aminin mene baxışlarından nese hiss etmişdi? " Allahım, kömek ol, birce buradan gedene kimi Amin menden uzaq olsun... " Deye üreyimde dua edirdim her zaman... Çıxılmaz bir yola baş qoymaq istemirdim...
- Nazoşum... Acından ölürem... - artıq tortun her şeyini hazır edib üstünü bezeyirdim ki, Amin qapını açıb danışaraq içeri keçmişdi...
- Hmmm... Bes Nazperi xala hanı? - qarşımda dayanıb gözlerini üstümde gezdirmeye başlamışdı... Onun baxışlarından sıxılaraq gözümü torta dikib işime davam edirdim...
- Şey... Xala İndilerde çıxdı... İşim var deyib getdi... Bilmirem ki... - sözümü deyib işimi görsem de,