ağzınla öpme meni...
- Sen de bele şirin olma...
- Oğlum, yene başladın? Yeke kişi oldun, yazıq arvadı yene incidirsen... - Aygün xala da güle- güle sözünü deyib Amini mezemmet etmişdi...
- Yoxsa, qısqandın... Gözle, seni de öpecem... - Amin sözünü deyib bizim terefe gelerek eyilib Aygün xalanı öpmüşdü...
- Gül qızım, gül... Bu boyda kişi olub uşaq- uşaq hereketlerini yere qoymur... - Ayaz eminin mene baxaraq dediyi sözlerden utanıb başımı aşağı salmışdım... Bayaqdan ağzım qulağımda güldüyümü indi derk etmişdim...
- Mene ne? Yeke kişiler analarını öpmürler? Men de öpecem... - Amin yene anasını öpüb elinden tutaraq ayağa qaldırıb, masaya kimi aparıb stulunu çekib otuzdurmuşdu... Men bu menzereni izledikce gözümün önünde öz ailemiz canlanmışdı... Bizde heç zaman bu kimi hallar yaşamazdı... Yeqin, bu valideynlerimin soyuq xasiyyete malik olmalarından qaynaqlanırdı... Her birimiz masaya keçib yerimizi rahatlamışdıq... Yene de Amin menim qarşımda oturmuşdu... Göresen, bu veziyyet her gün tekrarlanacaqdı? Utandığımdan yemek yeye bilmirdim... Amin bey de gözünü üzerimden çekmirdi... Başqa yerde olsaq, " Ne Baxırsan? " deyib üstüne qışqırardım... Ancaq bu qeder adamın içinde başımı aşağı salıb susmaqdan savayı yolum qalmamışdı... Yemek boyunca gözüm Amine sataşdıqda gözünü menden çekmediyini gördükce esebleşmişdim... Utanmadan dul qadına baxırdı... Lap da qadınsan axı, Ay Narden? Her ne olsa da, men onunçun eri ölmüş bir qadın idim... Ve mene bele baxması düzgün deyildi... Eslinde, ele ilk günden Amine qarşı maraq yaranmışdı içimde... Bir kişi kimi görünüşce tam menim xeyalımda çekdiyim resme uyğun gelirdi... Ancaq bu fikirleri ağlımdan atmalı idim... çünki menim heç kimle geleceyim ola bilmezdi... Belke de, 3- 5 il sonra özüm kimi dul bir kişiye ere gedecekdim... Bundan savayı heç neye ümid beslemirdim... Amma atalar yaxşı deyib ki, " Sen saydığını say, gör felek ne sayır... "
Peterburqa geldiyimiz vaxtdan 10 gün keçmişdi... Bu müddet erzinde demek olar ki, heç ne

<< 1 [2] 3 4 ... 8 >>