Çayxanada “şap” deye, sille sesi eşidildi. Nerd, domino, kart oyunu dayandı, danışıq sesleri kesildi. Başlar ses gelen terefe çevrildi. Şilleni yeyen yekeper biri idi. Şille vuran ise eksine, arıq, sısqa, balaca idi. Nehengin sol yanağında sısqanın barmaqlarının izi hele de qalmışdı. Polis bele, beli, polis bele bu barmaq izinden kimin vurduğunu asanlıqla aydınlaşdıra bilerdi.

Çayxanadakılar neheng kişinin bu sısqanı altına alıb, ezeceyini zenn etdiler, amma bele olmadı.

Yekeper “şikayetçiyem” – deye, bağırdı.

Heç kesden ses çıxmadı. O, daha sonra:

“Hamınız gördünüz” -deyib, boyu çiyinlerine bele çatmayan sısqaya “getdik bölmeye” deye, seslendi. Sısqa ehemiyyet vermedi.

Yekeper süretle çöle çıxdı. Çayxanadakılar oyunlarına, söhbetlerine davam etdiler.

Az sonra o, yanında bir polisle qayıtdı. Polise sısqanı gösterib:

“Budur o!” – deyerek, oturanları gösterdi: “Bunlar da şahiddirler”.

Polis sısqa ile onu masalarına yaxın oturmuş dörd neferle birge bölmeye apardı. Bölmede neheng kişi hele de qıpqırmızı olan sol yanağını tutaraq, “reis, bu adamdan şikayetçiyem, meni şilleledi. Bunlar da gördüler”, dedi.

Reis evvelce zererçekmiş ve teqsirlendirilenin, sonra şahidlerin adlarını çap maşınında yazdırdı. Zererçekmiş vuranı heç tanımadığını, şahidler ise biz bir şey görmedik deyirdiler. Reisin “şillenin sesini de mi eşitmediniz?” sualına “yox” cavabı verirdiler. Şahidler ne bir şey görmüş, ne de eşitmişdiler.

Qısa boylu arıq adam:

— Beli, – dedi – inkar etmirem. Bu adama yaxşı bir şille vurdum.

Reis niyesini, bu adamla arasında problemin olub-olmadığını, onu tehqir edib-etmediyini soruşdu.

“Aramızda her hansı bir problem yoxdur. Men heç onu tanımıram da”.

-Bes, niye vurdun?

Sısqa anlatmağa başladı:

“Dünen axşam işden eve gelib, gördüm ki, işıqlarımızı kesibler. Çünki pulunu ödeye bilmemişdik. Bütün geceni qaranlıqda keçirtdik. Gece yata bilmedim. Anam da iki ildir xestedir, mede ağrısı öldürür zavallını. Hekim bir derman

[1] 2 3 4 >>