qırmayım... - Amin sözünü deyib maşını işe salmışdı... Lap bir- birini seven insanlar kimi davranırdım... Çox axmaqca idi bu... Yağış az- az yağıb yolu islatmışdı... Susub yolu izleyirdim... Hava qaraldıqda etraf nece gözel görünürdü...
- Seni bilmirem, ancaq men acmışam... Üreyim şirniyyat isteyir... Senin tortuna çata bilmeseler de, burada da leziz tortlar olur... - Amin sözünü deyib maşından enmişdi... Men terefin qapısını açıb düşmeyim üçün yol vermişdi... Birge şirniyyat evine girib iki neferlik boş masada oturmuşduq... Oturmağımızla ofesiant bize yaxınlaşmışdı...
- Men şokoladlı tort yeyecem... Bes sen?
- Men de...
- Onda bir dene kiloluq bütöv tort getirin... 2 dene de çay... Tortu doğrayıb getirersiz...
- Amin, burada şam olmaz ki?
- Neynirdin?
- Tortun üstüne qoyub üfleyecekdim?
- Ne sebebe?
- İçimden geldi...
- Onda siz bize üzerinde Şam qoyulan tort getirin...
- Hmmm... Üreyinden başqa ne keçir?
- Heç ne... - Aminin hadiselerin üzerinde çox da qalmaması xoşuma gelmişdi... Söhbeti uzadan insanları sevmezdim...
- Geldi... Xanım qız, şamı üfleyin... Yoxsa, Şam qarışıq yeyecem... - Aminin sözünden sonra içimden " Allahım, meni ömrümün sonuna kimi xoşbext edecek insana yar et... " dileyib şamı üfürüb söndürmüşdüm... Deye- güle tortla çay içib mekandan ayrılmışdıq... Eve kimi ikimiz de susmuşduq... Bele bir günün ardından danışmaq yersiz idi... Amin maşının ön terefinden eline bir neçe disk götürüb içinden birini magintafona taxmışdı... Mahnıları fırlayıb sonda el saxlamışdı... Bayaq qızın ifasında seslenen musiqini indi esil ifaçısı olan oğlan oxuyurdu... Arxadan oğrun- oğrun Amini süzürdüm... Belke de, bele bir günü daha heç vaxt yaşamayacaqdıq...
Evin önüne çatıb maşından enerek heyete keçmişdik...
- Çox sağ ol... Bu keçirdiyim en gözel ad günüm idi... - özümü itirdiyimden ne dediyimin ferqine varmamışdım...
- Bayaq anlamışdım... - Aminin gülüşünü görüb bedenimi istilik basmışdı... Ne edeceyimi bilmediyimden arxamı dönüb eve