Sen burada gözle... Gelirem... - Amin dediyi kimi edib bir neçe deqiqe onu gözlemişdim... Yeqin, hesabı ödemeye getmişdi...
- Gedek... Bağışla ki, gözletdim...
- Eybi yoxdur... - mekandan çıxıb Aminin kömekliyi ile maşına oturmuşdum... Amin de sükan arxasına keçib üzünü mene dönmüşdü...
- Narden xanım, şexsi sürücünüz emrlerinizi gözleyir... Hara getmek isteyerdiz?
- Hmmm... Tapdım... Karusele minmek isteyirem... - elimi bir- birine çırpıb qışqırmağımla Aminin gülmeye başlaması bir olmuşdu...
- Neye gülürsen? Karusel yoxdur burda?
- Ele bil balaca uşaqsan... Neçe yaşın var senin?
- 22... Yox... 23...
- Hansı?
- 23...
- Men ele bilmişdim ki, 13 yaşın var...
- Gülme!!! Gülme de!!!
- Onda sende qaşlarını ele çatma... İsteyin karusel olsun... - sözünü deyib önüne dönerek maşını işe salmışdı...
- İndi sen danış...
- Neyi?
- Famille nece tanış olduğunuzu...
- Men senden xahiş etmemişdim ki, Şefeq haqqında danışasan...
- Ancaq men xahiş edirem ki, sen heyatın baresinde mene danışasan...
- Hmmm... Ne deyim ki? Menim heç seninki kimi sevgi hekayem olmayıb... Gencede sade ailede böyümüşem... Menden başqa qardaşım var... Çox kobud biridir... Gözümü açmağa qoyub ki, kimise sevim de... Familgil bizim binanın yanındakı blokda qalırdılar... Elçi geldiler, evdekiler de verdi...
- Sevmemisen onu?
- Bunu niye soruşursan ki?
- Maraqlıdır...
- Maraqlı olan nedir?
- Senin kimi gözel bir xanımın üzüne çöken kederin sebebi... Sevmeyen biri niye erinin ölümüne göre bele heyatdan qopsun ki?
- Her şey sevgidir ki?
- Çox şey sevgidir...
- Hmmm... Onda bu çox şeye göre kederliyem...
- Ancaq hele de sualıma cavab vermemisen...
- Yox...
- Ne yox?
- Sevmemişem... Ne Famili, ne de başqasını...
- Çox sağ ol...
- Neye göre?
- Bele semimi olduğuna göre... - Amin son sözünden sonra başımı maşının penceresine direyib yolu izlemeye başlamışdım... Belke de, ilk günden biri ile bele semimi söhbet etmeyim yanlış idi... Amma heyatımda ilk defe üreyim isteyen kimi

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 ... 11 >>