əsirlikdən qayıdanda bütün qohum- əqraba üz döndərir ondan. Onu körpəsi ilə birgə düşmən əlində qoyub qacan o əri isə indi beş kişidən biri sayılır. Evlənib ailəsi ushağı... Söz sahibidir, ağır kişilərdən biridir, toylarda, xeyirdə-şərdə yuxarı başa kecənlərdəndir. Aygünlə də rastlaşıb.
Aygünün mənə dediyi sözlər hələ də beynimdə dolaşır:"Hec nə məni yandırmır iki səsdən başqa , biri kolluqda cığıran körpəmin səsidi qulağımdan getmir. O biri isə onun atasının mənə dediyi sözlər.... Sən erməninin artığısan! Bir daha qarşıma cıxma. Məni hörmətdən salma. Özümə görə adım, sanım ailəm. Gərək elə orda qalıb ölərdin....."
Daha başqa söz yazmağa nə ehtiyac. Budur Azərbaycan mentalitetinin acı reallığı, budur Azərbaycan kişisinin düşüncəsi...
Sonda Aygün yalvardı ki, hec kim bilməsin , mən qalan ömrümü sakit başa vurmaq istəyirəm, onsuz da mənə olan