Menim evimize xidmetçi qadın tutmağa fikrim yox idi. Arvadım mecbur etdi.
Evde her gün bu sözleri eşidirdim:
- Üst mertebede yaşayan Nermingil qulluqçu tutublar. Eri aşağıda ehtiyat hisseler alıb-satır... Esas maşını sata bilmir, ehtiyat hisseleri satmaqla evine qulluqçu tutub...
Hetta Perizadgilin de qulluqçuları var. Sen ise ancaq men ele yazıram, bele yazıram, - deye basıb kesirsen...
- A kişi, bizim qonşu Lalegil de qulluqçu tutubdur. Eri nal mıxı satmaq sayesinde zenginleşib. Bu dünya bele gelib, bele de gedecek, kimi nal mıxı satmaqla dövletlenir, kimi da nal sayesinde adam olur.
- Ayfergilin cüt-cüt qulluqçuları var. Çürük şinlerin sayesinde qarun kimi dövletlendiler. Ellerim paltar yumaqdan, qab-qacaq temizlemekden qabar-qabar olub. Bu evde on qepiklik qiymetim qalmayıb. Heç kim meni adam yerine qoymur. Ne balacası sayır, ne böyüyü sevir...
Seher, axşam «qulluqçu, qulluqçu» - sözünü eşitmekden baş-beynim deng olmuşdu.
Axırda intihar etmeye qerar veren adam kimi, laqeydcesine:
- Çox gözel, - dedim, - bir qulluqçu tapın, tutaq!


O günden sonra bir müddet rahat oldum. Onlar heç cür qulluqçu tapa bilmirdiler. Evimizde xörek bişmirdi. Axşam eve gelib xörek isteyende, arvadım:
- Ah, qulluqçu axtarırdım, xörek bişire bilmedim. Bu gün çay içerik...- deye cavab verirdi.
- Köyneyim kirlenib, mene temiz köynek ver - deyende:
- Bu gün de onu gey, paltar yumamışam - sözünü eşidirdim.
Evde ne otaqlar süpürülür, ne xörek bişir, ne de paltar yuyulurdu. Evin çoluq-çocuğu küçeye düşüb qulluqçu axtarırdı.
Bir defe axşam eve gelende arvad-uşağı sevinc içerisinde gördüm:
- Ne var, ne olub? Xeyir ola...- deye soruşdum.
- Aman, sus, qulluqçu tapmışıq!
- Qulluqçu tapmısınız?
- Yavaş danış, canım, içeridedir, eşider...
- Men pis bir söz demedim axı...
- Heç qulluqçu deyerlermi? Hirslenib getse, ne ederik?
- Yaxşı, bes onu nece çağıraq?
- İndi onlara daha qulluqçu demirler. Ya mürebbeye deyirler, ya da ki, fam de şambr.
- Bizim evde terbiye edilecek yaşda

[1] 2 3 4 >>