0 lirədir.
Qulluqçu, yəni fam de şabr Aytən xanım dedi:
- İdi bir cüt ən ucuz corab on dörd lirəyədir. İnsaf edin, adam ayda dörd-beş cüt corab geyməzmi?
Corabımın yamağını görməsin deyə ayağımı çustun içində gizlətdim. Aytən xanım ayağa qalxdı.
- Bağışlayın, mən sizinlə razılığa gələ bilmərəm. Rahatsız etdiyim üçün üzr istəyirəm...
- Allah eşqinə otur... Nə oldu axı. Əzizim, incimə...
- Mən köhnə yerimdə ayda 400 lirə alırdım. Bəy qoca olduğu üçün bəyənməyib oradan çıxdım.
- Aytən xanım, qızım, - dedim, - kiminin parası, kiminin duası... Pulum az olsa da səni razı salmağa çalışarıq... Mən xoşniyyət bir adamam.
- Nə olsun ki... Boş niyyətlə Fatıya tuman olmaz. Başında bir dənə tük yoxdur, məni razı salmaq istəyir!
- Çingiz - deyə bağırdım.
Oğlum doğrudan da boy-buxunda Çingiz xandan geri qalmaz.
- Nə var, ata?
- Burada dur! Qoy Aytən xanım bir az sənə baxsın!
Aytən xanım aşağıdan yuxarı, yuxarıdan aşağı Çingizə baxıb dedi:
- Pis oğlan deyil. Yaxşı, sizin xatirinizə 200 lirəyə razı olaram. Amma pulu dollarla verərsiniz.
Yenə də oğluma baxdı.
- Sizin xatirinizə razı oluram...- dedi. - Harada işləyirsiniz?
- Mənmi? Yazıçıyam.
- Ərizə yazırsan?
- Xeyir, hekayə yazıram.
- Əşi, insan hekayə ilə, nağılla dolana bilərmi?
- Bir təhər dolanmağa çalışırıq.
- Soyuducunuz hansındandır? Bir-birimizə baxdıq. Arvadım cəld dilləndi:
- Hələ yoxumuzdur. Ancaq bu yaxınlarda kreditlə götürəcəyik...
- Qorxuram ki, sizdə radiola da olmasın...
- Radiomuz var.
- Ürəyim istəyən vallar olmasa, dünyasında işləyə bilmərəm.
- Val da alarıq.
- Barı paltaryuyan maşınınız varmı?
- Yoxdur.
- Əşi, sən özünə adama yaraşan bir iş tap. Yazıçılığın daşını at, getsin. Bir Adanalı tacirin yanında qapıçı işləsən, bəy kimi dolanarsan... Heç olmazsa yaxşı tozsoranınız da yoxdur?
Xanım tələsik:
- Sabah mütləq tozsoran alacayıq. - dedi.
- Bala, onda siz Əminönu meydanına gedin, hamınız bir yerdə dilənçilik edin...
Mənə tərəf dönüb dedi:
- Sən nə cür kişisən. Əlindən heç bir