heç kim yoxdur. Maşallah, hamımız terbiyeliyik. Bu fam de şambr gelsin baxaq, görek nece adamdır.
- Sen allah, onunla danışanda sözlerine fikir ver!
Sonra arvadım qulluqçunu sesledi:
- Ayten xanım!
Offf! Qulluqçu ele çirkin idi ki, adam sifetine baxmaq istemirdi. Yeqin ki, arvadım, arada qısqanclıq olmasın deye belesini seçmişdi.
- Erim Möhsün! - deye arvadım meni qulluqçuya teqdim etdi.
O, ezile-ezile yaxına geldi. Bilmedim ki, ne edim, ayağamı qalxım, elinimi öpüm. Çaşıb qaldım. Sonra sadece elini sıxdım. O, ağzını büzüb dedi:
- Sizinle tanış olmağıma çox memnun oldum. Adım Aytendir.
Esil xanımlar kimi geyinmişdi. Bir arvadıma baxdım, bir qulluqçu qıza... Yad bir qonaq evin xanımı ile onu qarışıq salardı. Qulluqçu qabağımdakı kresloda oturdu. Ayağını-ayağının üstüne aşırdı. Sonra:
- Bir siqaretiniz varmı? - deye menden soruşdu. - Yadımdan çıxıb getirmemişem.
Arvadım celd qaçıb içeri otaqdan siqaret getirdi. Bizim fam de şambr Ayten xanım «Püff» - edib siqaretden havaya halqa-halqa tüstü buraxmağa başladı. Heç birimiz danışmırdıq, hamımız heyran-heyran onu seyr edirdik. Yaxşı ki, o, bu sessizliyi pozdu:
- E-e-e gelin danışaq!
- Danışaq, xanım, danışaq.
- Ne vereceksiniz? Yeni demek isteyirem ki, ne qeder vere bileceksiniz.
Hamı gözlerini ağzıma dikdi. Qızı hirslendire bilecek ucuz qiymet söylemeyim deye, qaş-gözle mene işare etmeye başladılar.
Fikir meni götürdü: eceba, yüz lire deyimmi! Belke azdır? Yüzden artıq da vere bilmerik axı... Eh, ayda on meqale çox yazsam, qulluqçunun pulu çıxar. Amma meqaleni harada derc etdiresen? Qulluqçu qız menim çox fikirleşdiyimi görüb dedi:
- Canım, deyin, burada utanmalı bir şey yoxdur ki!
- Qızım, sene ayda yüz lire vererem.
Qulluqçu ile beraber bizimkiler de:
A-a-aa! - deye seslendiler.


- Ne var, ne oldu?
Qızım dedi:
- Ata, heç bele şey olar? Sen heç qezet-zad oxumursanmı? İndi heç yüz lireye memur da tapmaq olmur.
Arvadım:
- A kişi, bir dodaq boyası on lireye, bir pudranın qiymeti 40

<< 1 [2] 3 4 >>