liredir.
Qulluqçu, yeni fam de şabr Ayten xanım dedi:
- İdi bir cüt en ucuz corab on dörd lireyedir. İnsaf edin, adam ayda dörd-beş cüt corab geymezmi?
Corabımın yamağını görmesin deye ayağımı çustun içinde gizletdim. Ayten xanım ayağa qalxdı.
- Bağışlayın, men sizinle razılığa gele bilmerem. Rahatsız etdiyim üçün üzr isteyirem...
- Allah eşqine otur... Ne oldu axı. Ezizim, incime...
- Men köhne yerimde ayda 400 lire alırdım. Bey qoca olduğu üçün beyenmeyib oradan çıxdım.
- Ayten xanım, qızım, - dedim, - kiminin parası, kiminin duası... Pulum az olsa da seni razı salmağa çalışarıq... Men xoşniyyet bir adamam.
- Ne olsun ki... Boş niyyetle Fatıya tuman olmaz. Başında bir dene tük yoxdur, meni razı salmaq isteyir!
- Çingiz - deye bağırdım.
Oğlum doğrudan da boy-buxunda Çingiz xandan geri qalmaz.
- Ne var, ata?
- Burada dur! Qoy Ayten xanım bir az sene baxsın!
Ayten xanım aşağıdan yuxarı, yuxarıdan aşağı Çingize baxıb dedi:
- Pis oğlan deyil. Yaxşı, sizin xatirinize 200 lireye razı olaram. Amma pulu dollarla verersiniz.
Yene de oğluma baxdı.
- Sizin xatirinize razı oluram...- dedi. - Harada işleyirsiniz?
- Menmi? Yazıçıyam.
- Erize yazırsan?
- Xeyir, hekaye yazıram.
- Eşi, insan hekaye ile, nağılla dolana bilermi?
- Bir teher dolanmağa çalışırıq.
- Soyuducunuz hansındandır? Bir-birimize baxdıq. Arvadım celd dillendi:
- Hele yoxumuzdur. Ancaq bu yaxınlarda kreditle götüreceyik...
- Qorxuram ki, sizde radiola da olmasın...
- Radiomuz var.
- Üreyim isteyen vallar olmasa, dünyasında işleye bilmerem.
- Val da alarıq.
- Barı paltaryuyan maşınınız varmı?
- Yoxdur.
- Eşi, sen özüne adama yaraşan bir iş tap. Yazıçılığın daşını at, getsin. Bir Adanalı tacirin yanında qapıçı işlesen, bey kimi dolanarsan... Heç olmazsa yaxşı tozsoranınız da yoxdur?
Xanım telesik:
- Sabah mütleq tozsoran alacayıq. - dedi.
- Bala, onda siz Eminönu meydanına gedin, hamınız bir yerde dilençilik edin...
Mene teref dönüb dedi:
- Sen ne cür kişisen. Elinden heç bir

<< 1 2 [3] 4 >>