iş gelmir. Bir qutu portağal da alıb, sata bilmirsen?
Utandığımdan kreslonun üstünde yumaq kimi oldum.
- Fitçalan qazancanız da yoxdur?
Heç birimizden ses-semir çıxmadı. Ayten xanım hirslenib ayağa qalxdı. Üzünü Çingize tutub dedi:


- Şekerim, yaxşısan, elasan, amma sen yox, Marlon Brando da olsa bu cur sefalete döze bilmerem!
Sonra mene teref dönüb:
- Tfu, senin kimi kişinin üzüne, - dedi - bir bunun vida-fasonuna bax!
Gederken yarıyolda dönüb qızıma dedi:
- Quzum, sen vaxt varken başuvun çaresini tap!
En axırda arvadıma bu iltifatlı sözleri dedi:
- Ay senin ağlıva dua yazdırım. Buna bax, meni xidmetçi tutmaq isteyir. Siz evvelce qarnınızı doyurun!
Qulluqçu qız ağzından çıxanı bize dedikden sonra qapını çırpıb getdi. Evde bir-birimizin üzüne baxa bilmirdik. Arvadımla qızım ağladı. Oğlum bele heyatı söymeye başladı:
- Sabahdan gec olmayaraq, mektebin daşını atacağam.
Özüm ise intihar etmeye qerar verdim.
Amma qulluqçunun bize bir xeyri deydi. Çünki ailelikle ağlımızı başımıza topladıq. İndi arvadım bir çürük şin tacirinin, qızım ise ehtiyat hisseler satanın evinde fam de şambrlıq edirler. Oğlum ise bir pambıq tacirinin villasında xidmetçidir. Mene geldikse ise... meni nöker de götürmürler. Arvad-uşaq «evimizin köhne zehmetkeşidir» - deye halıma acıyıb mene baxırlar... Söz aramızda qalsın, indi hetta bankda bir az pulumuz da var.
Menbe :- Kor döyüşü eserinden

<< 1 2 3 [4]